Ιντρο…

…ή Η ονειροπόλα τακτική του αιθεροβάμονος νου

    sinnefa


    22/3/06
    Παράξενο. Δεν έχω κάτι να πω, ή να γράψω και όμως ένιωθα μια έντονη επιθυμία να ξαναβρεθώ εδώ. Μάλλον πως η ενασχόλησή μου με τα γραπτά της συναδέλφου Plath έχει ξυπνήσει τα λογοτεχνικά μου ένστικτα. Με έκανε να φανταστώ πως θα ήταν να έκανα τα ημερολόγιά μου βιβλία. Τι τίτλο θα είχαν, ποιους μπορεί να ενδιέφεραν. Από την άλλη είμαι σχεδόν βέβαιος ότι δεν θα αποτελούσαν ιδιαίτερο λογοτεχνικό φαινόμενο, δεδομένου ότι :

    α) δεν είμαι συγγραφέας,
    β) δεν έχω (πολλά) ψυχικά προβλήματα και
    γ) δεν σκοπεύω να διαπράξω αυτοκτονία.


    Επομένως, αποκλείουμε αυτομάτως το ενδεχόμενο δημοσιοποίησης των γραπτών μου. Γεγονός αρκούντως ανησυχητικό, αν λάβει κανείς υπόψη του αυτό που είναι γνωστό τοις πάση: ότι δηλαδή τα περισσότερα ημερολόγια γράφονται με την ενδόμυχη επιθυμία να διαβαστούν κάποτε. Προσωπικά με ενθουσιάζει η ιδέα του να διαβάσει κάποιος τα γραπτά μου, κι αυτό γιατί ξέρω ότι δεν θα βρει ούτε μύχια μυστικά, ούτε παράνομες σκέψεις.
    Έχω την εντύπωση ότι τα γραπτά μου πηγάζουν από την ανάγκη παύλα ψώνιο να γράφω. Πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να χρησιμοποιεί όμορφες εκφράσεις και ωραία λόγια. Συνήθως οι άνθρωποι που ενδιαφέρονται να βγάλουν τα εσώψυχά τους σ’ ένα κομμάτι χαρτί δεν νοιάζονται για το ύφος ή το είδος της γλώσσας. Ίσως ούτε καν για τα γράμματα. Αντιθέτως, εγώ, νοιάζομαι πολύ για τα γράμματα. Ολόκληρο καινούριο στυλό αγόρασα για να γράφω πιο όμορφα. Επομένως δεν υπάρχει απαραίτητα κάποια εσωτερική ανάγκη που σπρώχνει το χέρι μου να σπρώχνει το καινούριο στυλό.
    Όπως τώρα, εδώ δεν ένιωσα κάτι που να ήθελα να το γράψω. Κι όμως, έχω ήδη γεμίσει μια σελίδα και μπήκα αισίως στην δεύτερη. Και εξακολουθεί να υπάρχει παντελής έλλειψη θέματος. Τελικά για ποιον γράφω; Ποιον ψάχνω να βρω για να γίνει ο τέλειος αναγνώστης ; Η θλιβερή περίπτωση του να μην βρεθεί κανείς ποτέ δεν φαίνεται να εμποδίζει τον συγγραφικό μου ειρμό. Ακολουθεί και αυτός την ονειροπόλα τακτική του αιθεροβάμονος νου. Το ενδεχόμενο του να καταλήξουν όλα αυτά σ’ ένα ράφι, ή ακόμα χειρότερα σ’ ένα σκοτεινό συρτάρι, γιατί δεν με απασχολεί;
    Κοιτάζοντας από απόσταση το επίτευγμά μου, μιάμιση γεμάτη σελίδα, έρχεται στο νου ο δάσκαλος της ΣΤ’ δημοτικού, ο οποίος έχει περάσει στην Ιστορία ως ο πρώτος που αναγνώρισε τα κρυμμένα μου ταλέντα. Είχε πει στη μητέρα μου ότι θα πάω πολύ μπροστά. Πέρασα χρόνια έχοντας το αυτό κατά νου, αλλά τώρα δεν μπορώ παρά να ρωτήσω: μπροστά που; Πως; Σε τι; Πόσο δίκιο είχε τελικά ο δάσκαλός μου; Πόσο προφητικά ήταν τα λόγια του; Και αισίως φτάνουμε στην μεγάλη κορύφωση, τον κρυφό φόβο, στην λέξη που αιωρείται διαρκώς πάνω απ’ το κεφάλι μου. Στον τρόμο του να είμαι άχρηστος, να μην καταφέρω τίποτα. Τα όνειρα να γκρεμιστούν σαν κάστρα από άμμο. Η ονειροπόλα τακτική να αποβεί μοιραία και να καταλήξει νεκρή, να μην αντέξει την σκληρή πραγματικότητα που δεν ανέχεται πτήσεις πάνω απ’ τα σύννεφα.
    Και μαζί της, εκεί δίπλα, θα βρίσκομαι κι εγώ. Θα περπατώ μέσα στην πραγματικότητα αλλά ο νους θ’ ακολουθήσει το πνεύμα της ονειροπόλας τακτικής ψηλά, πάνω απ’ τα σύννεφα. Τι τραγικό… Τι τραγικό για έναν δάσκαλο να πέφτει έξω…

    ~ από writersblokc στο 2 Δεκεμβρίου, 2007.

    2 Σχόλια to “Ιντρο…”

    1. Kaloriziko! Kalotaksido!🙂

    2. Για να σου πω. Αν δεν δεν έχεις (πολλά) ψυχικά προβλήματα να το κλείσεις το μαγαζί. Δεν ήρθες εσύ τώρα να μας χαλάσεις την πιάτσα…

    Σχολιάστε

    Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

    Λογότυπο WordPress.com

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

    Φωτογραφία Twitter

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

    Φωτογραφία Facebook

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

    Φωτογραφία Google+

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

    Σύνδεση με %s

     
    Αρέσει σε %d bloggers: