Η απόφαση

…ή πως να ξεκινήσεις την μέρα σου με καλά νέα.

1 εβδομάδα και 2 μέρες. Τόσο χρειάστηκε για να παρθεί η απόφαση, να περαστεί στον ucas και απο εκεί να καταλήξει σήμερα το πρωί στο inbox μου.

Dear Mr,  έλεγε.
The status of your UCAS application has changed and you can view what has changed on the UCAS
website www.ucas.ac.uk. If you have received a decision for all of your choices then you must 
reply to your offers

Πέρασαν 2-3 λεπτά μέχρι να σταματήσω να παίζω διάφορα σενάρια στο μυαλό μου και να αποφασίσω επιτέλους να ανοίξω το account μου για να δω τι… ήταν γραμμένο.

Χωρίς πολλά – πολλά, κάνοντας κλικ στο decisions είδα μια μικρούλα λέξη δίπλα στο όνομα της σχολής: conditional. Για να πω την αλήθεια ήταν ή μόνη που δεν περίμενα να δω, ίσως γιατί ήμουν σχεδόν σίγουρος ότι δεν θα τα κατάφερνα στην συγκεκριμένη σχολή. Ευτυχώς διαψεύστηκα! Ο όρος που τίθεται είναι να περάσω το IELTS με score  τουλάχιστον 6, μιας και το lower που έχω δεν τους κάνει, είναι βλέπεις προ δεκαετίας.

Δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα ιδιαίτερα. Χάρηκα, εννοείται, απλά δεν ενθουσιάστηκα γιατί ξέρω ότι το να σε δεχτεί κάποια σχολή είναι – έτσι όπως έχουν γίνει τα πράγματα – το λιγότερο. Δεν λύνονται όλα τα προβλήματα δια μαγείας, δυστυχώς, και είναι τόσα πολλά αυτά που πρέπει να γίνουν. Είναι κι αυτο το αναθεματισμένο lower or equivalent qualification policy που έχει φέρει τα πάνω κάτω, είναι οι αιτήσεις για δάνειο, είναι χίλια δυο. Το να φαντάζεσαι τον εαυτό σου φοιτητή στην Αγγλία μπορεί να είναι πολύ γαμάτο και wow, αλλά η φαντασία από την πραγματικότητα απέχει αρκετά. Έχω σκεφτεί αρκετές φορές ότι δεν είμαι ούτε ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος που επιχειρεί κάτι τέτοιο. Και σίγουρα δεν ειμαι ο πρώτος που το επιχειρεί χωρίς να έχει εξασφαλίσει πρώτα το οικονομικό θέμα. Διαβάζω συχνά για ανθρώπους που κυνήγησαν την τύχη τους, «έχοντας μια βαλίτσα ρούχα όλα κι όλα και 500 δραχμές στην τσέπη μου«. Προσπαθώ να φέρω τον εαυτό μου στην ίδια θέση, αλλά κάτι τέτοιο είναι πρακτικά αδύνατο, αφενός γιατί όλα μου τα ρούχα δεν χωράνε σε μια βαλίτσα και αφετέρου γιατί όσο κι αν έχουν οι συναλλαγματικές ισοτιμίες, με 500 ευρώ δεν κάνεις τίποτα. Ούτε με 500 λίρες. Και ναι, ούτε με 5000 !

Μέχρι πότε μπορείς να κυνηγάς ένα όνειρο;
Σε ποιο σημείο σταματάς και λες, οκ αρκετά, μέχρι εδώ. Ότι γίνει απο’δω και πέρα με ξεπερνάει και δεν μπορώ να το αντιμετωπίσω.
Τι είσαι διατεθειμένος να δώσεις – ή να χάσεις – για να κάνεις αυτό που θέλεις;

Λίγα άτομα έχουν μάθει την εξέλιξη των πραγμάτων. Και δεν σκοπεύω να το πω σε περισσότερα, γιατί η αναπόφευκτη ερώτηση είναι, «και;.. θα πας;«. Μου τη δίνει που το κάνουν να ακούγεται τόσο απλό. Αλλά πιο πολύ μου τη δίνει το ότι δεν έχω απάντηση γι’ αυτή την ερώτηση. Τουλάχιστον όχι ακόμα.

~ από writersblokc στο 1 Μαΐου, 2008.

3 Σχόλια to “Η απόφαση”

  1. 🙂

  2. oooole! me to kalo na erthoun ola!!!

  3. Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια και…χαμόγελα !

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: