Στη Φουκουόκα, αδέλφια μου

…ή πως να αποφασίσεις που να περάσεις τις διακοπές σου

Το περιοδικό Monocle, το δεύτερο παιδί του τρομερού Tyler Brule – το πρώτο είναι το Wallpaper* – είναι ένα είδος «εναλλακτικού» περιοδικού, αφού η ύλη του περιλαμβάνει θέματα από τον χώρο της πολιτικής, των διεθνών σχέσων, του πολιτισμού και του design. Είναι μόλις 1 έτους και ήδη τυγχάνει παγκόσμιας αναγνώρισης ως ένα έγκυρο και έγκριτο περιοδικό. Στο τελευταίο του τεύχος λοιπόν, έχει αφιέρωμας στις 20 πιο…να ζεις πόλεις, ή για να συνεννοούμαστε, world’s 20 most liveable cities. Και όπως γράφει και το site του περιοδικού για το θέμα «μήνες φιλικών, συχνά μεταμεσονύχτιων και… jetlagged συζητήσεων, είχαν σαν αποτέλεσμα τον οδηγό του Monocle στις πόλεις του κόσμου που είναι καλύτερα να ζει κάποιος. […] Ολόκληρο το τεύχος είναι αφιερωμένο στις ανησυχίες, τις δυνάμεις, τους ανθρώπους και τις πολιτικές που κάνουν τις πόλεις μας να «δουλεύουν«. Ποιες είναι λοιπόν αυτές οι 20 πόλεις στις οποίες αν ζεις, θεωρείσαι τυχερός;Στην πρώτη θέση, καθόλου περίεργα, είναι η Κοπεγχάγη. Το άρθρο αναφέρεται στην αστική ποιότητα ζωής, κάνοντας λόγο για τα περιβαλλοντικά θέματα, τις συγκοινωνίες την ανάπτυξη του Μετρό, κ.ά. Πιο συγκεκριμένα, τα στοιχεία που παραθέτει το περιοδικό έχουν ως εξής:

Εγκληματικότητα: 6 φόνοι, 3.427 διαρρήξεις
Εκπαίδευση: το 22% των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων είναι ιδωτικά
Υγεία: η ιατρική φροντίδα στα κρατικά νοσοκομεία είναι δωρεάν για τους Δανούς πολίτες. Μόλις το 1.73% των ασθενών στην κεντρική Κοπεγχάγη χρησιμοποιούν ιδιωτική ασφάλιση
Ηλιοφάνεια: Μ.Ο/χρόνο 1.600 ώρες
Ανεκτικότητα: ο γάμος ομοφυλοφίλων νομιμοποιήθηκε το 1989. Νόμοι περί ισότητας των δύο φύλων ισχύουν από την δεκαετία του 1980
Κουλτούρα
: 32 κινηματογράφοι, 167 οθόνες
Πράσινο:
χρειάζονται λιγότερο από 5 λεπτά με το ποδήλατο για να φτάσεις σε περιοχή πράσινου
Περιβάλλον: 54.9% των σκουπιδιών ανακυκλώθηκαν το 2006

Δεν μπορώ να πω ότι εξεπλάγην, άλλωστε πριν από λίγους μήνες είχαν ακουστεί αναφορές για το βιοτικό επιπέδο των σκανδιναβικών χωρών. Η συνέχεια λίγο με προβλημάτισε. Έχουμε και λέμε:

2. Μόναχο 3. Τόκυο 4. Ζυρίχη 5. Ελσίνκι 6. Βιέννη 7. Στοκχόλμη 8. Βανκούβερ
9. Μελβούρνη 10. Παρίσι 11. Σύδνευ 12. Χονολουλού 13. Μαδρίτη 14. Βερολίνο
15. Βαρκελώνη 16. Μοντρεαλ 17. Φουκουοκα 18. Αμστερνταμ 19. Μινεαπολις
20. Κυοτο.

Καλά, όχι ότι περίμενα να δω την Αθήνα, πόσο μάλλον κάποια άλλη πόλης της Ελλάδας στο εν λόγω αφιέρωμα. Ξαφνιάστηκα λίγο που δεν είδα πόλη της Αγγλίας, να πω την αλήθεια μου… Αλλά αυτή η Φουκουοκα, εδώ μου’χει κάτσει. Τι παραπάνω έχει δηλαδή αυτή η πόλη, 890 χμ. από το Τόκυο που το κάνει καλύτερο από την Αθήνα; Καλύτερο και από το Άμστερνταμ; Διαβάζω λοιπόν, ότι έχει όλα τα καλά μιας μεγάλης πόλης – shopping, καλό φαγητό και συγκοινωνίες – και όλα αυτά τα συνδυάζει με τα πλεονεκτήματα μιας μικρότερης, επαρχιακής πόλης. Είναι φιλική, καθαρή και ασφαλής, έχει καλά μουσεία, έχει μέγαρο μουσικής και ένα πολυόροφο βιβλιοπωλείο, ανοιχτό 24 ώρες τη μέρα. Τι απ’όλα αυτά δεν έχει η Αθήνα, μονολογώ; Δεν έχει μουσεία -που γύρναγα εγώ όλη μέρα τις προάλλες που ανέβηκα;- δεν έχει Παπασωτηρίου και Ελευθερουδάκη σχεδόν σε κάθε γειτονιά…Για να μην μιλήσω για ΤΟ μεγαρο μουσικής. Τελειώνοντας το άρθρο, παίρνω την απάντησή μου: «το καλύτερο απ’όλα όμως, η Φουκουοκα, έχει το αίσθημα της άπλας και του ανοιχτού, που είναι διάχυτο στον θαλασσινό αέρα και τους πράσινους χώρους της«. ΟΚ, με’πεισες.

Προσωπικά, αυτό που κατάλαβα από την όλη υπόθεση είναι οτι αν η Αθήνα/Ελλάδα θέλει ποτέ να μπει σ’ ένα τέτοιο αφιέρωμα, όχι λόγω ψώνιου αλλά λόγω ουσίας, θα πρέπει να επικεντρωθεί σε όλα εκείνα που ξέρει ότι πρέπει να γίνει καλύτερη πόλη/χώρα. Στην υγεία, την εκπαίδευση και το περιβάλλον. Και το πράσινο. Περισσότερο πράσινο. Θαρρώ ότι ο πιο δραστικός τρόπος για να γίνει κάτι τέτοιο, είναι η λύση που προτείνει το Μonocle. «Mαζέψτε έναν δήμαρχο και μερικούς συμβούλους, οικονομολόγους και δημοσιογράφους, βάλτε τους σε ένα λεωφορείο, ή αφήστε τους να περπατήσουν, ή να πάρουν το ποδήλατο: να δουν την πόλη από κάθε πιθανή γωνία«. Βέβαια, το Monocle δεν ξέρει ότι τα λεωφορεία στην Αθήνα είναι σαρδελοκούτια, η πεζοπορία είναι δύσκολη υπόθεση και η ποδηλασία extreme sport.
Παίρνω άδεια τον Αύγουστο. Τι καιρό κάνει άραγε στην Φουκουόκα τον Αύγουστο;

update: Πριν λίγο έπεσε στα χέρια μου το τεύχος του περιοδικού και στο ένθετο The Monocle Design Directory, στην κατηγορία κατοικίες (residence) έχει και την Ελλάδα, με τίτλο Perfect Retreat. Παρουσιάζει το καταφύγιο της αρχιτέκτονος Κατερίνας Τσιγαρίδα στο Πήλιο. Μπορεί να μην είμαστε μέσα στις 20, αλλα άντε βρες τέτοιο σπιτάκι, δίπλα στις ελιές και την θάλασσα στην Φουκουοκα. Ε, μα!

Πηγή+φωτό: monocle.com

~ από writersblokc στο 8 Ιουλίου, 2008.

3 Σχόλια to “Στη Φουκουόκα, αδέλφια μου”

  1. i Copenhagi einai kai eidos glykou. Nomizw pws aytos itan o logos pou m’ekane na mathw danezika😀 (*kai na asxolithw genikotera me ayto pou lene…. Tourism)

    psinesai gia xmas ekei?😀

    great post!

  2. Επιτέλους, βρήκαμε ένα γερό επιχείρημα για να σταματήσει πια αυτός ο καταιγισμός για να πάμε Χαβάη. Τώρα θα λέμε πάμε Κοπεγχάγη.

    Εννοείται ότι θα γούσταρα νω πάω, αλλά χριστούγεννα; Χμμμ… κάτσε να τσεκάρω τι παίζει ξμας στην Φουκουοκα και θα σου πω!

    Σ’ευχαριστώ πολύ.

  3. […] ξαναπεράσει από εδώ, ίσως να έχει πάρει το μάτι σου ένα ποστ για τη Φουκουόκα τότε, το 2008, την χρονιά που το περιοδικό εξέδιδε για […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: