Once .

Κανονικά αυτό το ποστ θα έπρεπε να είναι στην κατηγορία «μουσικές» αλλά θέλω να το μοιραστώ με όσους περισσότερους γίνεται. Και μακάρι χθες βράδυ να είχα μαζί μου όσους περισσότερους μπορούσα για να δουν και να ακούσουν αυτή την καταπληκτική ταινία. Το once είναι από αυτά τα low budget films, που γυρίζονται μέσα σε 3 βδομάδες, με 2 φορητές κάμερες και πολύ πολύ ταλέντο. Είναι η ταινία που ξεχώρισε στο φεστιβάλ του Sundacne (βραβείο Sundance World Dramatic Audience award) και κέρδισε το Όσκαρ καλύτερου τραγουδιού.

Πρόκειται για την ιστορία ενός Ιρλανδού μουσικού και μιας Τσέχας μετανάστριας που γνωρίζονται στους δρόμους του Δουβλίνου καθώς προσπαθούν, ο καθένας με τον τρόπο του, να βγάλουν τα προς το ζην. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για τους τραγουδιστές Glen Hansard – των The Frames – και Marketa Irglova που έχουν φτιάξει μια ταινία…που δεν είναι ακριβώς ταινία, είναι αφορμή να ακουστούν τα υπέροχα τραγούδια τους, που τυχαίνει να συνοδεύουν μια τρυφερή ιστορία. Δεν είναι μιουζικαλ, είναι σαν ένα μουσικό ντοκυμαντέρ μυθοπλασίας, αλλά όχι τόσο βαρύ όσο ακούγεται. Είναι απλό, συγκινητικό και τρυφερό, με απίστευτες μουσικές και το ένα τραγούδι να είναι καλύτερο από το άλλο. Η «κοπέλα» – ποτέ δεν μαθαίνουμε τα ονόματά τους – εκτός του ότι είναι απίστευτα γλυκιά, παίζει με μια αθωότητα που δεν την βλέπεις συχνά, και ναι, τραγουδάει υπέροχα. Το OST – αν και κομμάτι μελαγχολικό – είναι ότι πρέπει για τις κρύες μέρες του χειμώνα, αφού αν δεις την ταινία και ακούς την μουσική, αναπόφευκτα θα σκέφτεσαι τον γκρίζο ουρανό του Δουβλίνου. Και για του λόγου το αληθές, δυο από τα ωραιότερα κομμάτια – σκηνές της ταινίας.

When you’re mind’s made up

Falling slowly

~ από writersblokc στο 13 Ιουλίου, 2008.

2 Σχόλια to “Once .”

  1. ακούγοντας το when your mind’s made up, πραγματικά μου ήρθε να βάλω τα κλάματα.. σπαρακτικό κομμάτι.. το soundtrack ήδη «κατεβαίνει»🙂
    να ‘σαι καλά!

  2. Α, ρε κοπελιά… χαίρομαι πάρα πολύ, ειλικρινά δεν έχω καλύτερο να προτείνω κάτι σε κάποιον και να του αρέσει.

    Το when ur mind, πιστεύω ότι ανήκει στο είδος εκείνο των τραγουδιών, που ενώ δεν είναι κλασικά down ή «λυπητερά», σε γεμίζει με τόσα πολλά συναισθήματα που σου έρχεται να βάλεις τα κλάματα, αλλά οχι απαραίτητα επειδή λυπάσαι για κάτι, αλλά επειδή δεν μπορείς ν’ αντέξεις αυτά που νιώθεις. Από τα καλύτερα OST’s που έχω στην συλλογή μου.

    Και που ν’ ακούσεις το if toy want me, που τραγουδάει η κοπέλα.. εκεί να δεις κλάμα! Α, και να δεις την ταινία με την πρώτη ευκαιρία.

    Σ’ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο. Αν και έχεις ψιλοχαθεί, ελπίζω όλα να είναι καλά. Καλή ακρόαση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: