Κύριος, ετών 27

…ή πως είναι να νιώθεις μεγάλος…πραγματικά μεγάλος!

Έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε που ανήκα στο ηλικιακό γκρουπ των «κάπου εκεί, 20-25;«, η κλασική απάντηση στην αντερώτηση «πόσο με κανεις«; Το γεγονός ότι μικροδείχνω σε εκνευριστικό βαθμό σε συνδυασμό με τις παρέες μου που είναι στην ίδια, αν όχι μεγαλυτερη, ηλικία από εμένα, με έκαναν να μην συνειδητοποιώ ακριβώς το πόσο αρκετός είναι αυτός ο καιρός. Μέχρι που προχθές, στην διάρκεια του δεύτερου μέρους των διακοπών μου, το συνειδητοποίησα πανηγυρικά!
Η Ζωή ήταν στην παρέα του φίλου μου που με φιλοξενούσε στο εξοχικό του για μερικές μέρες. Πολύ τυπάκι, από αυτά που βλέπεις στο μετρό πολύ πρωί -σχολή- ή πολύ βράδυ -κλαμπ. Με ασπρόμαυρο σκελετό γυαλιών, τρέντυ ντύσιμο και D&G παπούτσια, τύπου Allstar. Aκόμα και μέσα στη βαβούρα του μαγαζιού, καταφέραμα να πούμε τα βασικά: από που είσαι, θα μείνεις μέρες, ο dj δεν είναι απαίσιος, κ.ά. Ώσπου ρίχνει την ερώτηση – κλειδί:

«Πόσο χρονών είσαι«;

Αυτόματα μου ήρθαν στο μυαλό όλες εκείνες οι φορές που είχα ακούσει αυτή την ερώτηση και ο σχεδόν ιλλιγιώδης ρυθμός που αυξανόταν ο αριθμός της απάντησης. «Είκοσι εφτά«, της λέω χαμογελώντας. Κόντεψε να πνιγεί. «Αποκλείεται«, συνεχίζει, αδυνατώντας να το πιστέψει. «Πως γίνεται αυτό«; Πολύ απλά σκέφτομαι, γεννιέσαι την δεκαετία του ’80 και τσουπ…27! Που να ‘ξερα όμως ότι το κορίτσι με το οποίο τσούγκριζα το άθλιο mojito μου θα έπρεπε να googlaρει τον όρο «δεκαετία 80» για να καταλάβει τι εννοώ.

«Εσύ του πόσο είσαι, το 87, 88;«, την ρωτάω με υφάκι τύπου, έλα, δεν μπορεί να είσαι τόσο μικρή! «Τι λες ρε, το 90«, με αποστομώνει. Το ’90; Το ’90! Βλέπω τον αριθμό να αναβοσβήνει μπροστά μου. Χριστέ μου, σκέφτομαι, το τείχος του Βερολίνου έπεφτε και αυτή ήταν αγέννητη, ενώ εγώ θα μπορούσα χαλαρά να το παρακολουθώ στην τηλεόραση – αν είχαμε – ή να μαζεύω πετραδάκια απ’τα ερείπια – αν ήμουν εκεί! Το τείχος του Βερολίνου το’χω σα μέτρο σύγκρισης, ίσως επειδή είναι από τα λίγα ιστορικά γεγονότα που θυμάμαι. «Είμαι 18«, μου φωνάζει, βγάζοντάς με από τις σκέψεις μου.

Ο dj πήγαινει από το κακό στο χειρότερο, γι αυτό αποφασίσαμε να αλλάξουμε στέκι. Με αμείωτο κέφι, η Ζωή και οι συνομήλικοι φίλοι της – με τον μεγαλύτερο να ειναι 22 – συνεχίζουν να κατεβάζουν την μια μπύρα μετά την άλλη ενώ εγώ κατέβαζα ρολά, εμφανίζοντας τα πρώτα σημάδια κόπωσης από το ταξίδι. «Από τώρα θα φύγουμε«, ρωτάει. «3:00 είναι ακόμα«. Τα μάτια μου έτσουζαν, δεν ξεκόλλαγα από την καρέκλα και το κεφάλι μου είχε γίνει καζάνι απο το ντάπα ντούπα – το πρώτο σημάδι ότι μεγαλώνεις, αυτό που στα 20 σου είναι «και γαμώ τα μπιτάκια«, κοντά στα 30 σου το λες απλά νταπα ντουπα. Προτίμησα να ρίξω το φταίξιμο στο ταξίδι γιατί, ρε γαμώτο, κι εγώ γούσταρα κλαμπάκια μέχρι το πρώι, χορό μέχρι τελικής πτώσης κι ακόμα τα γουστάρω, εννοείται. Άρα τι άλλαξε; Το ότι τώρα αρχίζω να υπολογίζω παράγοντες όπως κούραση, νύστα ενώ στα 10 χρόνια λιγότερο τέτοιες λέξεις «δεν παίζουν»; Μπορεί…

Η τσάρκα συνεχίστηκε με μπύρες – τι άλλο; – στην παραλία. Είχαν πιει 7-8 μπύρες όλο το βράδυ κι εγώ ήμουν μ’ ένα άθλιο mojito και μισή Amstel Pulse, που μου την πρότεινε η διατροφολόγος Δέσποινα γιατί «δεν έχει μαγιά, δε σε φουσκώνει και έχει μόνο 90 θερμίδες«. Το τελειωτικό χτύπημα δεν άργησε να έρθει. «Το βρήκα«, μου λέει η Ζωή. «Θα σε φωνάζω κύριο Μανόλη, γιατί στους μεγαλύτερους πρέπει να δείχνουμε σεβασμό«. Αυτό ήταν λοιπόν… μέσα σε μια μέρα είχα κάνει πάνω από 350 χιλιόμετρα, είχα δεν τον φίλο μου μετά από 3 μήνες και είχα γίνει ένας μεγαλύτερος. Εντάξει, μπορεί να μην είναι ο τυπικός απολογισμός των καλοκαιρινών διακοπών, γι’ αυτό κι εγώ θα είμαι επιλεκτικός. Θα κρατήσω τις ωραίες παραλίες, το μπάνιο στις 10 το πρωί, την καλή παρεά και τα ντους έξω στην αυλή. Ποιος μίλησε για ηλικίες; Κοίτα που δε μπορώ να θυμηθώ. Είναι που απο μια ηλικία και μετά αρχίζεις να ξεχνάς…

~ από writersblokc στο 17 Αυγούστου, 2008.

22 Σχόλια to “Κύριος, ετών 27”

  1. older, but wiser, and believe you me, more charming!

  2. Μεταξύ μας θα προτιμούσα στα 18 μου να ήμουν κι εγώ έτσι, με ξενύχτια, τσάρκες, παρέες.. Είναι σαν το «η ζωή που δεν έζησα», με λιγότερο δράμα και περισσότερες μπύρες!

    Επομένως, τι προτείνεις..ν’ αλλάξω τον τίτλο σε Κύριος charming, ετών 27″ ;😛

  3. eimai o bathtub, molis ekleisa ta 31 kai eimai kala.

    geia:p

  4. Αυτό που με ριχνει δεν ειναι η ηλικία αυτή καθ’ αυτή.. είναι αυτά που δεν έκανα όλα αυτά τα χρόνια. Πράγματα για μένα, πράγματα τρελά,
    αυθόρμητα, ριψοκίνδυνα, επικίνδυνα, πράγματα που αξίζει να θυμάσαι.
    Όταν βλέπω άτομα/φίλους στα 18 και τα 20 να ζουν και να’χουν εμπειρίες και να κάνουν ότι γουστάρουν, με πιάνει ένα παράπονο..

    Ελπίζω τουλάχιστον στο μέλλον να αναπληρώσω το χαμένο χρόνο !😉

    Γεια χαρά bathtub και να είσαι καλά και στα 41 και στα 51…

  5. Εγώ δεν μετανοιώνω – μέχρι τώρα τουλάχιστον – που μεγαλώνω.
    Όσο για ξενύχτια, δεν τα κάνω τώρα που είμαι 18, θα τα κάνω στα 30;
    Προφανώς η Ζωή είχε κουραστεί με τις Πανελλήνιες και γι’ αυτό 3.00 το πρωί της φαινόταν νωρίς…

  6. loool… πόσο σε νιώθω! Στις διακοπές, φιλοξενούμαστε με το boyfriend σε φιλικό σπίτι όπου αλωνίζουν δυο αγοράκια, 12 και 8. το μεγαλύτερο με φώναζε «κυρία Πωλίνα»!!! μου κόπηκαν τα γόνατα..
    το χείροτερο είναι ότι του ζήτησα να με φωνάζει σκέτο «Πωλίνα» γύρισε προς την μαμά του με παράπονο «δεν μπορωωωώ…αφού είναι μεγάλη…»
    Και άντε σου λέω το παιδάκι να με βλέπει μεγάλη..
    Ένας 34χρονός να με κάνει 30-31???

    Είμαι 26 και είμαι (κι εγώ) καλά!

  7. Δεν μπορώ να πω ότι μετανιώνω που μεγαλώνω, Χάρη. Αν μετανιώνω για κάτι είναι γιατί άφησα χρόνια που θα μπορούσα να είμαι πιο free και κουλ και χύμα να γεμίσουν με διάβασμα, νεύρα, άγχος και μια σχολή που δεν γούσταρα. Για να μην αναφέρω αυτό το Θεσσαλονίκη Ηράκλειο 5 χρόνια! Αλλά είπαμε, no regrets. Ελπίζω τα καλύτερα να είναι στο δρόμο.

    18 και όχι ξενύχτης; Εσείς οι νεοί τελικά, δεν σταματάτε να με εκπλήσσετε !😛

    Θα’θελα πολύ να μάθω πως θα αντιδρούσε σε όλα αυτά η Ζωή, να’ναι καλά η κοπέλα. Το επόμενο καλοκαίρι αν την ξαναδώ – και το θυμάμαι, δλδ, γιατί, είπαμε, ξεχνάω κιόλας!- θα την ρωτήσω.

    Να’σαι κι εσύ καλά Χάρη, σ’ευχαριστώ πολύ για το σχόλιό σου.

  8. Α,ρε pauline… συμπάσχουμε τελικά εμείς οι δύο ! Κυρία Πωλίνα;; lol! Θα είχα έτοιμο το κινητό του Ηρώδη στo speed dial του κινητού! Είναι απίστευτο πόσο πολύ μπορεί σε προσδιορίζει μια λέξη και πόσο απο τη μια στιγμή στην άλλη μπορείς να περάσεις στο κόσμο των μεγάλων. Το θέμα είναι να βρίσκεις έγκαιρα την έξοδο κινδύνου !😀

    ΟΚ, το παιδάκι μικρό είναι, κοντό είναι λογικό ειναι να σε βλέπει «μεγάλη». Ο άλλος ο μαντράχαλος;; Τι να πω… Υπάρχει Ηρώδης για ενήλικες;

    Σ’ευχαριστώ που ‘πέρασες’, φιλιά.

  9. Παππού!!!!
    Ποιός σου φταίει που αποφάσισες να καμακώσεις πιτσιρίκι…σχεδόν ανήλικο!!
    Να σου πω…αυτά μην τα κάνεις στο Λονδίνο…γιατί δεν θα έρθω να σε βγάλω έξω και δεν ξέρω και πως είναι τα αγγλικά κρατητήρια!!
    Πέρα από την πλάκα μετά τις 2 κλείνουν κι εμένα τα μάτια μου και για πρώτη φορά ο οργανισμός μου συνήθισε και ξυπνώ μόνη στις 10.30 νταν!! (Εντάξει σε διακοπές είμαι, μην βαράς!!!)
    Φιλιάααα

  10. Ρεεε..με παρεξήγησες ! Δεν το καμάκωσα το… σχεδόν ανήλικο. Πως θα μπορούσα άλλωστε, είχα πάθει τέτοιο σοκ που είχα κλείσει το charm filter !🙂

    Αυτή τη βδομάδα όμως που είχα φιλοξενούμενο, κάθε βράδυ είμασταν έξω μέχρι τις 1, 1+ και μπορώ να πω οτι δεν είχα κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα. Λες τελικά να κρύβω μέσα μου ένα τζόβενο που παλεύει να βγει; Ας κάνει υπομονή, θα ‘ξεπεταχτούμε’ κι οι δύο στα Λόντρα. Έστω και με καθυστέρηση!

    Υ.Γ.: 10:30??? Τς τς τς…

  11. Πραγματικά εμείς οι νέοι είμαστε γεμάτοι εκπλήξεις. Ρώτα αν θες και τη Ζωή. Θα στο επιβεβαιώσει…

    Όταν λέω ότι δεν ξενυχτάω εννοώ ότι δεν ξενυχτάω έξω. Μπορεί να είμαι μέσα στο σπίτι, να ξενυχτάω διαβάζοντας το blog σου και να πέφτω για ύπνο στις 2.30.

  12. ego eimai to 88′ dhladh eimai 20 xronon(stis 2/9 gia tin akribeia)
    telospanton…exo 2 megalytera aderfia pou mou rixnoun 9 kai 8 xronia…ayto me ekane na matho na «stekomai» kai se parees me megaluterous kai panta meta tin erotisi «poso xronon eisai?» akouga «poooooosooooo??????????» kai einai pragmatika poli spastiko !!!haha kai meta arxizan ta alla tou typou «dld oute to euro to 87 den prolabes?» kai alla tetoia…
    telospanton thelo na katalikso sto oti to thema me tis ilikies einai poli sxetiko..to oti ayti i kopela theorouse oti einai 3 kai einai noris de simainei pos einai oloi stin ilikia tis etsi(ego den imoun pote)..yparxoun kai 27arides me idio mialo …

  13. ksexasa na prostheso oti uparxoun eksisou simantika pragmata pou eginan prin to 80 kai den ta prolabate…..

  14. Συμφωνώ… ξέρω άτομα που στα 22 τους είναι απίστευτα ώριμα στον τρόπο σκέψης τους. Δεν ενοχλήθηκα ούτε σπάστηκα που η Ζωή είναι 18, δε την έβλεπα δλδ σαν «το μικρό», ούτε τη θεώρησα άσχετη ή άπειρη.. Απλά με έκανε να συνειδητοποιήσω κάποια πράγματα, αυτό είναι όλο. Γενικά χαίρομαι που βλέπω πολλούς νέους – ελπίζω να μην ακούγεται πολύ διδακτικό – να θέλουν να κάνουν πράγματα, να χαίρονται τις παρέες τους, να έχουν σχέδια για το τι θέλουν να κάνουν. Στα 18 και στα 20 εγώ προσωπικά δεν τα είχα/έκανα αυτά αλλά τελικά πιστεύω ότι είναι περισσότερο θέμα χαρακτήρα παρά μιας ολόκληρης γενιάς. Με λίγα λόγια, αν εσύ είσαι ξενέρωτος, δε φταίει το ότι γεννήθηκες το ’80!

    Σ’ευχαριστώ πολύ για το σχόλιό σου, Ηλέκτρα, να’σαι καλά.

  15. to 88? se pernw 2 olympiades? paei! gerasa!

  16. Ουσιαστικά όπως θα έλεγε και ένας φίλος μου φουλάρεις για την κορυφή το pic, τα 30, που είναι και η καλύτερη ηλικία. Εγω που τα χω περάσει λίγο γιατί νομίζω οτι ακόμα ψάχνω τη κορυφή?

    Θα σου πω το τετριμένο Η ηλικια είναι το πιο σχετικό πραγμα στο κόσμο!

    Να σαι καλα !

  17. Προς αναζήτηση της κορυφής, λοιπόν;🙂 Φαντάζομαι ότι το «τα 30 είναι η καλύτερη ηλικία» έχει να κάνει με το τι κάνεις στα 30 σου, σε τι σημείο βρίσκεται προσωπικά/επαγγελματικά… σωστά; Ευτυχώς που τα επόμενα 3 χρόνια θα είμαι σ’ενα τελείως μεταβατικό στάδιο, θα έχουν αλλάξει πολλά – προς το καλύτερο ελπίζω – και εύχομαι να έχω κάνει πράγματα που να με βάλουν με τις καλύτερες προθέσεις στην τρίτη δεκαετία της ζωής μου.

    Η ηλικία μπορεί να είναι το πιο σχετικό πράγμα στον κόσμο αλλά για να το συνειδητοποιήσεις πρέπει να περάσουν κάμποσα χρόνια… Ironic, isn’t it?🙂

    Χαίρομαι που ‘πέρασες’. Α, και σου εύχομαι να βρεις το πικ σου σύντομα!

  18. perasa na po ena zesto hello kai ta kalytera erxontai!!
    (twra na deis pipinia sto pytixio sou – apo 17 – 18😛 )
    (ps sorry pou xathika…pizw…to jereis..)

  19. Καλά έκανες και πέρασες, χαίρομαι που σε ‘βλέπω’ έστω και έτσι.. Ειλικρινά, ελπίζω πάρα πολύ σε αυτά τα καλύτερα. Δεν λέω ότι τα περιμένω γιατί θα τ’ακούσει ο Μεγάλος και ξέρεις τι λένε, ε; Όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός χαμογελάει. Στην περίπτωσή μου, όταν κάνω σχέδια ο Θεός κάνει lol!!🙂

    Όσο για τα πτυχιούχα πιπίνια, μην ανησυχείς… θα ζητήσω τελετή αυστηρά με 25+!

    Ελπίζω να τα πούμε σύντομα. Καλή δύναμη.
    Φιλιά.

  20. Καλά μην τρελαθούμε κιόλας, σε έπαιζε το μικρό. Επίσης σε τέτοιες περιπτώσεις η καλύτερη απάντηση είναι το «εκεί που είσαι ήμουνα και εδώ που είμαι θα’ρθεις»

  21. Οχι ρε Ethan, η κοπέλα δεν είχε ‘κακές’ προθέσεις, τύπου «κωλόγερε, τι δουλειά έχεις εδώ, ασε κάτω την Pulse και τράβα να πιεις το γάλα σου»… Απλά φαντάζομαι στο μυαλό της οι 27αρηδες δείχνουν κάπως μεγαλύτεροι απ’ότι εγώ και της ήρθε κάπως. Είχα κόψει και το μαλλί κοντό, πολύ θέλει;..

  22. Μην ξεχνάς ότι τα 30 και τα 40 είναι οι πιο παραγωγικές ηλικίες.Φαντάσου να’μασταν 20 για πάντα;Boring!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: