Καλλιτέχνης θα πει…

The leaf in the square

The leaf in the square

Το τελευταίο ‘θέμα’ του rotation για αυτό το τρίμηνο είχε τίτλο London Project. Το αντιπάθησα από την πρώτη στιγμή που έμαθα περί τίνος πρόκειται. Τι θα πει, κατεβαίνουμε στο Ποτάμι και ζωγραφίζουμε; Πως ζωγραφίζουμε, τι ζωγραφίζουμε; Μεταξύ μας, η αντιπάθεια δεν είχε να κάνει με το Ποτάμι, τι μου’φταιξε κι αυτό, όσο με το ότι εγώ με το σχέδιο δεν έχω και τη καλύτερη σχέση, χρόνια τώρα. Από τότε που άρχισα να ασχολούμαι με την γραφιστική δουλεύω μόνο με το ποντίκι και η σκέψη του να το αλλάξω με μολύβι και χαρτί με τρόμαζε.

Ξεκινάμε λοιπόν, όοολοι έξω από τη σχολή και κατεβαίνουμε στο Southbank με τα πόδια. Στο δρόμο, έπρεπε να ζωγραφίσουμε ότι θέλαμε. Να μας δεις, αυτό σου λέω μόνο, καμια 30αρια βαρεμένα, με τα τετράδια στο χέρι να περπατάμε και να ζωγραφίζουμε. Το τι πεζούς χτύπησα, τι φανάρια πέρασα… όλα για την τέχνη. Να μη στα πολυλογώ, στο τέλος των 2 αυτών εβδομάδων έπρεπε να κάνεις ή ένα χάρτη για το Λονδίνο που να λέει/δείνχει πράγματα που εσύ γουστάρεις ή να αναπτύξεις μια graphic idea γύρω από το Ποτάμι – το λέω ποτάμι γιατι όλη την ώρα έτσι το λέγαμε, The River. Μετά απο 2 crits, απανωτές αλλαγές ιδεών και σκέψεων κατέληψα στην εξής σύλληψη: μάζεψα φύλλα γύρω απο τον ποταμό και πάνω τους έγραψα ποιήματα για τον χειμώνα, για τον Τάμεση, αστείες ατάκες και άλλα τέτοια και τα έβαλα μεσα σε πλαίσια φτιαγμένα από χαρτοταινία. Τα κόλλησα παντού κατα μήκος του Τάμεση, κάτω στον δρόμο, στα δέντρα, στους τοίχους, σε δέντρα, παγκάκια. Για να σε βάλω στο κλίμα, η ιδεά που είχα ήταν πως να κάνεις τον κόσμο που περπατά στο Southbank, που ίσως είναι βιαστικός και πρέπει να προλάβει διάφορα να σταματήσει και να κάνει κάτι κουκου, όπως το να διαβάσει ένα φύλλο.

Στα δοκιμαστικά μια μέρα πριν, απέτυχα οικτρά. Ήταν και βράδυ, που να φανεί το φύλλο μεσ’ τη σκοτεινιά. Γι’ αυτό σκέφτηκα την χαρτοταινία. Κατά τις 13:00 έβαζα το πρώτο φύλλο κάτω και προχώρησα στο δεύτερο, ένα δέντρο απέναντι, όταν γυρίζω και βλέπω την εξής εικόνα

project1

Σκοτώθηκα μέχρι να βγάλω τη κάμερα και να τραβήξω, κυρίως γιατί δεν μπορούσα να την κρατήσω καλά, το χαμόγελο είχε φτάσει μέχρι τ’ αυτιά! Ξέχασα και κρύο, και πείνα και όλα. Μου πήρε γύρω στα 45 λεπτά να τα βάλω όλα, από τη Southbridge Street μέχρι το London Eye και μετά έκοβα βόλτες πάνω κάτω για να τραβάω φωτό από κόσμο που τυχόν επεξεργάζεται το όλο…installation; Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι σταματούσαν και κοίταγαν, διάβαζαν, έβγαζαν φωτογραφίες… Αλλά εκεί που κόπηκα ήταν όταν είδα έναν τύπο να βάζει ένα φύλλο στο τετράδιό του! Αλλά για να μη στα λέω, δες τα καλύτερα.

project2

project3

project5

project6

project8

Όση ώρα πήγαινα πάνω-κάτω, παρατηρούσα όλο και περισσότερα πλαίσια να είναι άδεια και φανταζόμουν τι είδους άτομα να είναι όσοι θα ήθελαν να σκύψουν και να πάρουν μαζί τους ένα φύλλο. Δεν είχα ξανακάνει κάτι τέτοιο, δεν συνηθίζω να δουλεύω έτσι, χωρίς υπολογιστή και για μένα το όλο σκηνικό, του να δείξω σε τόσο κόσμο τι έχω κάνει ήταν τρομακτικό και υπέροχο και αποκαλυπτικό και ευχάριστο.  Βέβαια την επόμενη μέρα, στην παρουσίαση δεν  το κατάλαβαν και πολλοί γιατι δεν είχα αρκετό documentation του τι έγινε, πέρα απο 2-3 φωτογραφίες αλλά μου αρκεί αυτό που έγινε. Μου αρκεί που στο τέλος της μέρας, όταν τα μάζευα, ακούω μια κοπέλα να μου λέει, «oh my god, are you the guy with the leaves«?

Σ’ αυτό το σημείο να σου πω ότι όση ώρα ‘έτρεχε’ το όλο προτζεκτ, έγιναν τα εξής απίστευτα:

  • πήρα μέρος σ’ ένα ντοκυμαντέρ του BBC  για τους αστέγους, αφού πρώτα ζωγράφισα σ’ ένα πανί που έχει κάνει τον γύρο της Ευρώπης
  • με σταμάτησαν τρεις αστυνομικοί τύπου, που, αφού σχολιάσαμε το πρότζεκτ μου, ένας από αυτούς βγάζει ένα μπλοκάκι ζητώντας τα στοιχεία μου, προσπαθώντας να μου εξηγήσει ότι «its nothing to worry about«. Δεν τον πολυπίστεψα, αλλά τέλος πάντων.

Αν λοιπόν, την Τετάρτη έτυχε να περάσεις από Southbank μεριά και πήρε το μάτι σου κάτι φύλλα κολλημένα εδώ κι εκεί, ε, ναι λοιπόν…εγώ ήμουν!😛

~ από writersblokc στο 8 Δεκεμβρίου, 2008.

16 Σχόλια to “Καλλιτέχνης θα πει…”

  1. κι ελεγα κι εγω που χαθηκε αυτο το παιδι?🙂

  2. Οχι, εντάξει, ζω.. απλά το όλο σκηνικό ήθελε πολύ δουλειά και τρέξιμο -κυριολεκτικά!- αλλά οκ. Τέλος καλό, όλα καλά. Τώρα έχω στη διάθεσή μου 3 βδομάδες στο Λονδίνο χωρίς σχολή, χωρίς διάβασμα και δυστυχώς χωρίς δουλειά.😦 Ας ελπίσω οτι το τελευταίο θα αλλάξει. Apropos, είναι νωρίς να εύχεσαι merry christmas ?

  3. δεν ειναι νωρις…ολο χωρις εισαι. απο παρεα?βρηκες?

  4. Πέρα από έναν φιλο που γνώρισα στο στρατό και είναι εδώ 2 χρόνια τώρα και 2-3 φίλους του, δε μπορώ να πω ότι έχω άλλες παρέες. Ειδικά από τη σχολή…δλδ οκ, βρισκόμαστε που και που για τα mid week drink events αλλά πέρα από αυτό, τπτ παραπάνω. Για να σου δώσω να καταλάβεις πιο πολύ τα λέμε απ’το facebook παρά από κοντά. Μαζί με τη δουλεία, μπορώ να ευχηθώ να αλλάξει και αυτό;

    Και τώρα με συγχωρείς, αλλά είδα ότι με’χουν tagαρει σε κάτι φωτογραφίες και πρέπει να πάω να δω!😛

  5. SYGXARITIRIA ! ! ! ! !
    …for there’s no diviner designer!
    Happy Christmas!!! :))

  6. Και εις ανώτερα!🙂

  7. Me? Diviner? Oh, come on…😛

    Σοφία μου, σ’ευχαριστώ πολύ, να’σαι καλά.

  8. i swear na mi steilw fabric sample mesw fax!
    yes i do! :)))))))))

    *wot?! (me gemato stoma) (akomi xaxanizw!!!)

  9. gia mia akoma fora bgazw to (melitzani platygyρο) kapelo mou kai ypoklinomai! eyrymatiko concept kai aggi3es kai polles psyxoyles ws fainetai! ta 8erma mou sygxarhthria! + polla filia🙂

  10. Γι’ αυτο το γούσταρα αυτο το προτζεκτ. ΟΚ, δεν ηταν το τελειότερο, δεν ζωγράφισα κάτι, δεν έφτιαξα χάρτη για το Λονδινο, αλλά το να βλέπω τον κόσμο να παίρνει τα φύλλα μαζί του, αυτό για μένα ήταν.. δλδ δεν έχω καλύτερο.

    Αχ καλή μου φούσκα, σ’ευχαριστώ πάρα πολύ. Να’σαι καλά.
    Καλημέρες και φιλιά.

    υ.γ. μελιτζανί καπέλο; σούπερ!😛

  11. mhpws perisepse kanena fyllo na to parw gia souvenir twra poy 8a anebw londino?

  12. Τι νέα είναι αυτά πρωί πρωί; Όλος ο καλός ο κόσμος θα μου’ρθει τα ξμας τελικά! Μόνο ένα, όσα θες. Δεν ήξερα τι να τα κάνω όταν τελείωσα και τα’χω σε μια τσάντα στην άκρη. Μπορεις να πάρεις όσα θέλεις.

    Στείλε μου λεπτομέρειες, ε;
    Καλημέρα.

  13. super oi kaminades tou londinou!
    apo ti mary poppins tis latrepsa kai twra tis xazeyw kai sto blog sou!
    an tin exeis proxeiri, tin thelw gia fresko wallpaper!
    *nai, toso poly m’arese pou tha vgalw ton scotty !😛

  14. Πολύ όμορφη η ιδέα σου!

    Τη καλημέρα μου

  15. θεικό!
    όλοι κρύβουμε ένα καλλιτέχνη μέσα μας!

  16. John, αυτές σου οι καλημέρες μου θυμίζουν εκείνους τους κυριούληδες που συναντιούνται στα καφενεία και είναι πολύ τυπικοί και καθώς πρέπει, ακόμα και όταν παίζουν τάβλι ή χαρτιά.

    Kat, το καλύτερο με τους κρυμμένους καλλιτέχνες είναι ότι βρίσκονται εκεί χρόοονια, σε περιμένουν να τους ανακαλύψεις. Ακόμα κι όταν εσύ είσαι αλλού ντ’αλλού δε σ’εγκαταλείπουν, αλλά περιμένουν την μέρα που θα τους πάρεις τελικά χαμπάρι.
    Σ’ευχαριστώ πολύ, να’σαι καλά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: