Εγώ και ο Αλεξ: η συνέχεια

Σα να το βλέπω σε banner για προσεχώς. Δυστυχώς – η ευτυχώς γιατί ποτέ δεν ξέρεις – η ταινία μας βγήκε δράμα. Δηλαδή, όχι ακριβώς δράμα. Κάτι μεταξύ The devil wears Prada και Ugly Betty. Όλα ξεκίνησαν πριν 2 εβδομάδες περίπου, όταν αποφάσισα πως το να κάθομαι στο δωμάτιό μου και να στέλνω αιτήσεις για δουλειά, δεν είναι και η πιο αποδοτική μέθοδος. Γι’ αυτό κι εγώ εκτύπωσα το καινούριο μου βιογραφικό, σε landscare μορφή(!), και άρχισα να χτυπάω πόρτες. Η πρώτη ήταν τα γραφεία της Warner Bros που είναι απέναντι από τη σχολή και που πάνω από το γραφείο υποδοχής έχει τα εμβλήματα των ομάδων από την ταινία Harry Potter! Η κυρία στη reception μου είπε οτι θα το περάσει εκείνη στο HR, την ευχαρίστησα και βγαίνοντας ήξερα πως ή το βιογραφικό μου δεν θα φτάσει ποτέ στους ‘ανθρώπινους πόρους’ ή και να φτάσει θα καταλήξει σε’κεινο το μεταλλικό κουβαδάκι που κρατάς κάτω από το γραφείο σου. Καλύτερα δηλαδή, ποτέ δεν μου άρεσε ιδιαίτερα ο Χάρυ Πότερ..
Επόμενη στάση ήταν τα κεντρικά γραφεία του Alexander McQueen, τα οποία κατά τύχη είχα δει από το λεωφορείο και πάντα αναρωτιόμουν τι μπορει να κάνουν εκεί. Χτύπησα το κουδούνι, μου άνοιξαν και τα επόμενα 2 λέπτα επαναλάμβανα την κασέτα: is there anyone i can talk to about a part time job, or an internship, or even someone I can just give me C.V. to in case anything comes up?. Η ξανθιά κοίταγε μια εμένα, μια την συνάδελφό της, προσπαθώντας να μου πει ότι θα ήταν καλύτερο να κλείσω ραντεβού ή να το αφήσω σε εκείνη και θα το διαβιβάσει. Ευχαρίστησα, έφυγα και τις επόμενες μέρες συνέχισα το ίδιο σκηνικό, αυτή την φορά σε γραφεία graphic design, τα οποία παραδόξως είναι όλα μαζεμένα γύρω από το Clerkenwell road, το οποίο, διαβάζοντας αργότερα, έμαθα ότι «κάποτε ήταν γνωστό για τα εργοστάσια και τα τυπογραφεία […] γεμάτο κίνηση απο δημοσιογράφους της εφημερίδας The Guardian, συντάκτες του νεανικού περιοδικού The Face (πριν κλείσει) το Clerkenwell είναι δείγα της χαρακτηριστικής λονδρέζικης αλχημείας…

Fast forward μερικές μέρες μετά. Χτυπάει το κινητό και από την άλλη γραμμή ακούω μια γυναικεία φωνή να μου λέει: «good morning, this is Nicky from Alexander McQueen». Σιωπή. Το μόνο που κατάφερα να πω, αν θυμάμαι καλά, ήταν hello, how are you..κάτι τέτοιο. Τέλος πάντων με ενημερώνει ότι η Χόλυ θα ήθελε να με δει το απόγευμα για μια συνέντευξη. Κλείνουμε το ραντεβού, κλείνω το τηλέφωνο και μένω μαλάκας. Η υπόλοιπη μέρα κύλησε βασανιστικά αργά. Γύρισα σπίτι, άλλαξα – όχι κάτι too much, εκεί μέσα θα φαινόταν απλά ψωνίστικο – και 18:50 παραλάμβανα το visitors card. Κάθισα στον μακρόστενο, άσπρο, δερμάτινο καναπέ με μια λευκή αρκούδα ύψους 3 μέτρων να στέκεται απειλητικά πίσω μου και περίμενα έναν Μάρτιν, αφού η Χόλυ ήταν απασχολημένη. Όση ώρα περίμενα, δεν μπορούσα παρά να χαζεύω το λογότυπο McQ που ήταν ραμμένο στις πίσω τσέπες των τζην που φόραγε σχεδόν όλο το προσωπικό. Πληγώθηκα. Πληγώθηκα περισσότερο όταν φεύγοντας, τους είδα όλους να κρατάνε κάτι απίστευτες τσάντες. Δεν μπήκα καν στον κόπο να ζουμάρω για να δω τι έγραφε η μικρή ασημένια ταμπελίτσα που ήταν ραμμένη στο φερμουάρ.
Το ρολόι δείχνει 19:30. Το γραφείο έχει αδειάσει, είχα μείνει εγώ και ο Security Guy, ο οποίος μου υπέδειξε που είναι το νερό, σε περίπτωση που πεθαίνω από την δίψα καθώς περιμένω πάνω από μισή ώρα. Μετά από 15 λεπτά κάνει την εμφάνισή του ο Μαρτιν. Ψηλός, αδύνατος, ξανθός, απροσδιορίστου ηλικίας αλλά σίγουρα πάνω από 38 και γκέυ, μου δίνει το χέρι του, συστήνεται και περνάμε κάτω, σ’ ένα ψηλό τραπεζι για το interview. Αφήνει τον καφέ του, το κινητό και με ρωτάει τι έχω φέρει μαζί μου. Του εξηγώ πως όλη μου η δουλειά είναι online. Aκολουθεί ο παρακάτω διάλογος:

Μ: I’m really way too old for these internet stuff.
E: Come on..you can’t be over thirty
M: Be caareful theeere…

Όλα αυτά χωρίς να παίρνει τα μάτια του απο το βιογραφικό μου. Με ρωτάει τι ακριβώς κάνω στο Saint Martis και καθώς αρχίζω να εξηγώ, εκείνος χασμουριέται και για πρώτη φορά με κοιτάει, με ύφος βαριεστημένο και νυσταλέο. Απορώ αν ακούει κάτι απ’όλα αυτά, όταν με ξαναρωτάει, why do you want to work for McQueen. Απαντάω κάτι που με λίγα λόγια μπορεί να μεταφραστεί σε «κατά τύχη», το παρατηρεί και συνεχίζει να κοιτάει γύρω αδιάφορα, χασμουριέται, πίνει λίγο από τον καφέ του. Δοκιμάζω να τον βάλω στο κλίμα της συνέντευξης. Τι ακριβώς κάνετε εδώ, ρωτάω. Με κοιτάει, για δεύτερη και προτελευταία φορά, και μου απαντάει με κάτι που φέρνει σε χαμόγελo: clothes! Μου δίχνει ένα μακρυμάνικο top με leopard pattern το οποιο έχει γίνει στον υπολογιστή και τότε μόνο μαθαίνω ότι προορίζομαι για αυτή την δουλειά. Μα είμαι γραφίστας, εξηγώ. Καμία αντίδραση. Φέρνει άλλο ένα ρούχο, μια μπεζ μπλούζα τυλιγμένη σε κάτι που μοιάζει με δαντέλα με κεντημένα διάφορα σχέδια. Το μάτι μου πέφτει στην ταμπέλα, το όνομα της φίρμας και κάτι κωδικούς. Μου εξηγεί πως γίνεται, τι ακριβώς χρησιμοποιούν…ακολουθεί σιωπή. Νομίζω ότι είναι ώρα να φύγω, όταν μου λέει πως θα δώσει το c.v μου στην Χόλυ, θα της δείξει το portfolio μου και θα με πάρει τηλέφωνο. Τον ευχαριστώ και ανεβαίνω τις σκάλες για να φύγω, όταν προσπαθεί να προφέρει το όνομα μου. Αντ’ αυτού προφέρει κάτι σε μανουάλι, τον διορθώνω χαμογελώντας. Με κοιτάει, ανταποδίδει και χάνεται στο ασανσερ, ρουφόντας άλλη μια γουλιά από τον πολύτιμο καφέ του.
Φυσικά δεν υπήρξε ποτέ δεύτερο τηλεφώνημα και όταν ξαναπέρασα, η κοπέλα στην υποδοχή μου είπε πως θα ήταν καλύτερα να δοκιμάσω σε έναν μήνα: they have a show going on next week and after that they go away for two weeks, so…» Say no more κοπελιά, μου’ρθε να της πω. Βγήκα από το γραφειο, αποφασισμένος να μην επιμείνω, προς το παρόν. Και κάπως έτσι τελείωσαν τα κονέ μου με τον Alex. Εννοείται πως αφού περάσει ο μήνας θα ξαναπάρω τηλέφωνο για να γνωρίσω επίτελους την Χόλυ. Αυτός είναι και ο μόνος λόγος που το κάνω, τα τζην και οι τσάντες προσφορά του αφεντικού με αφήνουν παγερά αδιάφορο!..

~ από writersblokc στο 10 Μαρτίου, 2009.

9 Σχόλια to “Εγώ και ο Αλεξ: η συνέχεια”

  1. apo pou n’arxisw? apo pou na to prwtopiasw?

    1. EISAI THEOS !!! (*despite tou ti th’apofasisoun oi tou HR tou Alekou)
    2. EKEINOI THA XASOUN in case pou den sou dosoun douleia!
    3. milame, to keimeno itan toso apolaystiko, pou nomiza pws diavazw mythistorima!
    4. egw tha grafw panta sto dvd tis sinentefkseis sou sto E! ws multi-award winning grafistas tis xronias, tis pentaetias, tis dekaetias!!!!!!!!!!!!!
    🙂🙂🙂🙂🙂🙂🙂🙂

  2. Θύμισε μου κάποια στιγμή στο μέλλον να σε προσλάβω ως PA. Ή PR, διάλεξε όποιο γράμμα σου αρέσει!😛 Αν τα βρω σκούρα, θα μεταβιβάσω στη Χόλυ το σχόλιό σου, μπας και αλλάξει γνώμη.

    Σ’ευχαριστώ που πέρασες. Την καλημέρα μου και τα φιλιά μου.

  3. Πρώτα πρώτα καλή επιτυχία στην προσπάθεια για εύρεση εργασίας. Είναι πολύ θετικό που προσπαθείς σε τέτοιες συνθήκες. Να μου το θυμιθείς ότι θα τα καταφέρεις. Υποθέτω ότι ψάχνεις για δουλειά graphic designer. Συμβουλη…ότι δουλειά και να σου δώσουν πάνω στο αντικείμενο πάρτην. Είναι καλύτερα να ψάχνεις δουλειά όταν είσαι ήδη μέσα σε εταιρία.

    Το κείμενο είναι απολαυστικό. Θέλει καιρό να μάθεις τι συμβαίνει στις συνεντεύξεις, αλλά μη μασάς, όλοι μας έτσι ξεκινήσαμε. Να επιμείνεις κυρίως τηλεφωνικώς. Και με ένα email δεν θα ήταν άσχημα. Βασικά ελπίζω να πήρες την business card και να έστειλες ένα ευχαριστώ για την πρόσκληση σε συνέντευξη. Αν όχι δεν πειράζει…lessons learnt!

  4. w-o-w!

    estw kai etsi, estw kai me mia sinedeyksi… apo kapou ksekinas! desto thetika, kai keep it going! filakiA!

  5. Ndn, δεν ξέρω αν είναι θετικό το ότι προσπαθώ, ξέρω πολύ καλά όμως ότι θα είναι αρνητικό το να μην βρω! Τους τελευταίους μήνες δεν κάνω κι αλλη δουλειά.. τέλος πάντων, δεν ψάχνω αποκλειστικά για γραφιστική, ψάχνω μια σταθερή part time δουλειά η οποία να μου πληρώνει τουλάχιστον το νοίκι. Έχω κατα νου κάτι, θα ξεκινήσω πάλι αυριο πρωί, παίρνοντας τους δρόμους. Σ’ευχαριστώ πολύ πάντως για το support.

    Καθυ μου, όσο και να θέλω να το δω θετικά, ξέρεις ότι αμα εισαι σε λούκι, δε μπορεις να χαρείς ή να ενθουσιαστείς.. αν έχει συνέχεια ναι, τότε σίγουρα. Απλά επειδή τον τελευταίο καιρό έχω μάθει να μην περιμένω και πολλά, το παίζω κουλ και ότι έρθει. Θα ξανα προσπαθήσω σε μερικές βδομάδες, έτσι, γιατι το γαμώτο. Φιλιά, σ’ευχαριστώ.

  6. exei poly omorfo ilio simera edw kai se skeftika.

    fili

  7. Αχ ρε γλύκα, κάτι τέτοια γράφεις και με κάνεις κομμάτια. Ελπίζω να μάζεψες αρκετό και να το χάρηκες.
    Καλό σου.κου. φιλιά.

  8. mpravo manoli! aftoi tha hasoun an de se paroun (k o martin mou fanike ligo hazos pare ti holly til !!) Giati den pas k apo — > http://www.saatchi.com pote de jereis!

  9. Πάρε τη Χόλυ τηλ!! loool! Πως λέμε πάρε τηλέφωνο την Λίτσα..
    Τώρα δεν έχει νόημα, θα’χουν φύγει για διακοπές βασικά, οπότε θα περιμένω ακόμα 1-2 βδομάδες. Το αστείο της υπόθεσης είναι οτι τα κονέ μου με την βιομηχανία της μόδας δεν σταματούν εδώ. Σήμερα πήρε το μάτι μου μια θέση temp to perm sales assistant στα Massimo Dutti. Πέρασα σχεδόν ολο το απόγευμα ΄παίζοντας’ με το βιογραφικό μου και αύριο θα τα πάρω σβάρνα. Fingers crossed!

    Καλά για την saatchi δεν το συζητώ.. έχει γίνει απλησίαστη. Τη λέξη carrers στο site τους, ούτε που την εχουν ακούσει.

    Σ’ευχαριστώ, φιλιά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: