Η Ελληνίδα Μάνα

Δεν ξέρω αν υπάρχει άλλος λαός, στον οποίο η λέξη ‘μάνα’, να κρύβει μέσα της όλα αυτά που λίγο-πολύ όλοι έχουμε στο μυαλό μας όταν αναφερόμαστε στη μάνα και μάλιστα, την Ελληνίδα Μάνα. Δεν μπορείς να το περιγράψεις, αλλά το καταλαβαίνεις, καταλαβαίνεις τα άγχη και τις ανησυχίες της, που τις περισσότερες φορές εκφράζονται με κωμικοτραγικό τρόπο, γνωρίζεις τις κινήσεις, τις εκφράσεις, τις λέξεις που χρησιμοποιεί. Ξέρεις τον – ελληνικό – τρόπο που αντιδράει σε καταστάσεις, συνειδητοποιείς ότι διαφέρει όταν αυτές οι καταστάσεις συμβαίνουν στην δική της οικογένεια.. Για όλα αυτά και τόσα παραπάνω ίσως, λατρεύω την Ελληνίδα Μάνα, γιατί είναι σχεδόν icon. Με όλες της τις παραξενιές, τα καλά και τα λιγότερα καλά της, όλες της οι πράξεις πηγάζουν από μια αστείρευτη αγάπη για αυτούς που έχει γύρω της και ένα παραπάνω για τα παιδιά της. Με τρελαίνει το γεγονός οτι αγχώνεται που ο γιος της δεν έχει βρει δουλειά αλλά την ώρα που του κάνει κήρυγμα εστιάζει παράλληλα και στην κουρτίνα που δεν έχει κρεμαστεί σωστά. Με συγκινεί η ευαισθησία που δείχνει σε ορισμένα θέματα και ο τρόπος που τα προσεγγίζει, επειδή δεν θέλει να σε αναστατώσει.

Για όλα τα παραπάνω μου λείπει η δική μου Ελληνίδα Μάνα. Αν δεν ηταν το skype θα είχα να δω το πρόσωπό της από τα Χριστούγεννα. Αν ήξερε αυτόν που το ανακάλυψε, θα του φιλούσε τα χέρια!  Δεν είναι η πρώτη φορά που λείπω από το σπίτι για σπουδές, αλλά αυτή ηταν η πρώτη που έλειπα όταν δεν ήταν καλά. Και δεν ήμουν εκεί. Όταν μιλάμε,  μεταξύ σοβαρού και αστείου, παντα μου λέει, ‘άντε, παράτα τα και έλα κάτω’. Με θυμώνει όταν το λέει,  γιατί νομίζω οτι το κάνει από εγωισμό, αλλά σήμερα… σήμερα κάτι με’πιασε όταν μου το’πε. Είχε ακουμπήσει το κεφάλι στο χέρι της, σα να’χε κουραστεί να προσπαθεί να με πείσει και η φωνή της είχε ένα παράπονο. Ξέρω ότι έχει συνηθίσει, αλλά είμαι σίγουρος πως όταν κάθεται μόνη της στο σαλόνι, μπροστά στην τηλεόραση – πάντα στο τέρμα γιατί δεν ακούει και καλά – και σκέφτεται το πως ήρθαν τα πράγματα και που είμαι, αναστενάζει. Κι αυτός ο αναστεναγμός κρύβει όλη τη στεναχώρια του κόσμου της.

Και μέσα σ’όλα αυτά, έχουμε και νέα δράματα: στεναχωριέται γιατί σήμερα δοκίμασε τα καλοκαιρινά της και δε της κάνει τίποτα. «Έχω γίνει αλλόκοτη«, μου είπε και κόντεψα να πέσω από το κάθισμα.  Τα φάρμακα που πήρε της άφησαν μερικά κιλά παραπάνω και τώρα που πλησιάζει το καλοκαίρι τα κιλά αυτά της δίνουν κι άλλα προβλήματα παραπάνω. Κάθεται στο γραφείο, μπροστά από το laptop  του αδελφού μου – εξπερ πια, τον ανοίγει και τον κλείνει μόνη της κι ας λέει το skype, σκάι. Συνεχίζει να παραπονιέται όταν μου πετάει την ατάκα – περιγραφή της Ελληνίδας Μάνας. Την σημείωσα αμέσως και κάπως έτσι ξεκίνησε αυτό το ποστ: «Πεινάω και δε μπορώ να φάω, και δε με βαστάνε και τα πόδια μου γιατί έχω παχύνει και έχει γεμίσει και σκόνες το γραφείο«.

~ από writersblokc στο 3 Ιουνίου, 2009.

9 Σχόλια to “Η Ελληνίδα Μάνα”

  1. pwpw!
    megali agkalia sto niato to ksenitemeno!

    tria, kai…

    aaaax i ksenitiaaaaa to xaiiiireeeetaiiiiii.. tziiiivaeeeereiiii mouuuuuuu…

    Agapoume Mitera Writersblokc!

    *xairetismous na doseis! :))

  2. Έχω αδυναμία στη μάνα μου. Και η μάνα μου για μένα. Με ότι και να σημαίνει αυτό! Καλά και κακά.

    Μάνα είναι μόνο μία. Τέλος. Δεν υπάρχει αντίστοιχο.🙂
    Για αυτό να εκτιμάτε τις μάνες σας.

  3. De tha to krypsw oti diavazontas to post sou eixa vourkosei, mallon giati eida stoixeia kai tis dikis mou miteras mesa, pou einai episis i klasiki ellinida mana, de tha ksexasw pote to vlemma tis otan pigena fantaros, pou kratiotan me to zori min klapsei kai me stenaxwrisei. Akougetai glykitati gyneka kai i mama sou, kai eimaste toso tyxeroi pou tis exoume! Einai icon i ellinida mana, opws akrivws ta les! Kwmikotragikes figoures.
    Kalo vrady!!!!

  4. Vag, δεν αγαπούμε λέμε…λατρεύουμε!

    Mr.f νομίζω ότι η λέξη αδυναμία είναι πολύ λίγη, δυστυχώς. Στεναχωριέμαι μόνο που δεν τους το δείχνουμε/λέμε συχνότερα, τουλάχιστον εγώ. Πρέπει ν’αλλάξει αυτό. Λες να της δώσω να διαβάσει το blog? Και ν’αφήσει σχόλιο, υπογραφή: η μητέρα! lol

    Αχ, ρε music..sorry αν σε αναστάτωσα, καταλαβαίνω..το θέμα είναι ευαίσθητο για πολλούς. Το ξέρω καλά αυτό το βλέμμα, το’χω δει τόσες φορές και κάθε φορά πονάει και πιο πολύ. Δεν έχει τέλος αυτή η κουβέντα όπως δεν έχουν τέλος και τα συναισθήματα που έχουμε για αυτά τα ‘ατομα΄, γιατί περί ατόμων πρόκειται! Σταματάω εδώ, γιατί πολύ κυρ-Αντρέα μου γίναμε απόψε και σε λίγο θα μοιράζουμε χαρτομάντηλα. Καλό ξημέρωμα και ‘δώσε φιλιά στη μαμά σου’!😛

  5. Λέω αδυναμία γιατί δυσκολεύομαι να εκφράσω δημόσια περισσότερα συναισθήματα για τη μάνα μου. Είναι όντως λίγη η λέξη.🙂

  6. Αχ αυτή η δόλια μάνα…

  7. a! na thimithw na zitisw kai ti sintagi gia fasolakia drosera! :))

  8. Γεια σου Writersblokc

    Πολύ συγκινητική η ανάρτηση σου. Νομίζω ότι οι μανάδες όλων όσων είμαστε εδώ γκρινιάζουνε, αλλά θα σε συμβούλευα να μην τα παρατήσεις απλά για να είσαι κοντά της. Μπορεί να την χαροποιήσεις γυρνώντας, αλλά έχω την εντύπωση ότι θα είναι πιο περήφανη αν πετύχεις αυτό που θέλεις, ακόμα και αν συνεχίζει να γκρινιάζει για το ότι της λείπεις.

  9. Δεν είναι θέμα γκρίνιας, είναι θέμα στεναχώριας και λύπης. Και επειδή ξέρω ότι έτσι αισθάνεται, είναι ακόμα χειρότερο. Μακάρι να μπορέσω να την κάνω περήφανη, όπως λες, κι ας μην καταλαβαίνει τι ακριβώς είναι αυτό που κάνω. «Τι σχολή είναι αυτή που πήγες και μπήκες, ας ήξερα», μου’χε πει στην αρχή όταν της είπα ότι κάνω μια εργασία με φύλλα! Μακάρι να υπήρχε ένας τρόπος επικοινωνίας των μητερων με παιδιά στο εξωτερικό, νομίζω θα τους έκανε πολύ καλό.

    Καλημέρα και καλό σ.κ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: