Αντιpost

Έχεις στο μυαλό σου πράγματα που θέλεις να πεις, τα σκέφτεσαι όλη μέρα, πως θα τα εκφράσεις, πως θα τα συντάξεις.. και όταν κάθεσαι το βράδυ για να τα γράψεις, δεν… Μαζεύτηκαν πολλά βλέπεις κι από που να βάλεις αρχή. Σκόρπιες λεξεις στο μυαλό σου, ασύνδετες… pathway, μέλλον, επαγγελματικά, ερωτικά, μετακομίζω. Όταν τα ζούσες ήξερες ακριβώς πως ήθελες να τα περιγράψεις, έβλεπες ακόμα και την φωτό και την λεζάντα – κι ας είχες υποσχεθεί πως θα σταματούσες να κάνεις την ζωή σου ταινία – αλλά κάθε μέρα που περνούσε χωρίς να τα καταγράφεις εκείνα έχαναν κάτι από την επίδρασή τους πάνω σου. Και τώρα κάθεσαι ανήμπορος και κοιτάζεις την οθόνη κι εκείνον τον αναθεματισμένο κέρσορα ν’αναβοσβήνει, περιμένοντας αχόρταγα την επόμενη λέξη σου, αλλά… δεν. Ίσως γιατί ξέρεις πως τώρα πια δεν έχει νόημα να ξαναβγάλεις στην επιφάνεια όσα έγιναν, μόνο και μόνο για να τα γράψεις και να δείξεις τι; Και σε ποιον; Μέχρι εδώ φτάνεις. Τόσα μπορείς να πεις.

– Αυτά;

– Ναι, αυτά.. ούτε λόγος για την ειδικότητα του pathway που κόντεψε να σε στείλει αλλού γι’ αλλού,  ούτε για το πόσο σε τρομάζει ένας 2ος χρόνος στο Λονδίνο, ούτε για το βραδυ που ένα ζευγάρι μπλε sneakers εισέβαλε στο δωμάτιο και μπερδεύτηκε με τα δικά σου πεταμένα παπούτσια στο πάτωμα – ‘ευτυχία είναι να ετοιμάζεις πρωινό για δυο‘ ήθελες να γράψεις το επόμενο πρωί, χαζέ -, ούτε για την παραίτηση από την δουλειά.. ακόμα και για την μετακόμιση δεν ξέρεις αν θέλεις να μιλήσεις. Δηλαδή θέλεις, αλλά περιμένεις να βγάλεις τις ωραίες φωτό για να συνοδεύσεις το κείμενο. Ούτε αυτές που τράβηξες χθες ξέρεις πια αν θέλεις να δείξεις, έχεις χάσει κάθε διάθεση απόψε. Και το τραγούδι που ακούς συνέχεια επι 4 μέρες τώρα, δεν θα το μοιραστείς;

Ναι.. δεν ξέρω

Αυτό το ποστ, αλλιώς ξεκίνησε αλλά… Μη το παρεξηγήσεις, κι αυτό κάπου κρυμμένο ήταν και περίμενε να βγει.

~ από writersblokc στο 28 Ιουνίου, 2009.

5 Σχόλια to “Αντιpost”

  1. Qu’ est-ce qui se passe a Londres?

  2. Kalimera kai kali vdomada!!!
    An anoiksei kapoios to kefali mas vgenoun toses skepseis pou pragmatika de mporeis na vgaleis akri, kapoia stigmi omws panta kati ginete, san epiphany, kai mas voithaei na paroume mia apofasi i na ksekatharisoume pragmata kai katastaseis. Eyxomai ola na pane kala!

  3. Βασικά τώρα rien δεν passe! Απλά αλλάζουν πολλά πράγματα μαζεμένα και κάπως μου’χει έρθει, αλλά δεν ανησυχώ, πολύ. Θέμα συνήθειας θα είναι. Θα πρέπει να συνηθίσω στην νέα δουλειά και στο νέο μου σπίτι. Αυτή τη φορά, κάτω απ’το ποτάμι!

    Ε, λοιπόν αυτο το επίφανυ που λες, εμένα μου συμβαίνει στις πιο άσχετες στιγμές και χωρίς καλά καλά να το καταλάβω έχω αποφασίσει. Κι εγώ εύχομαι να πάνε όλα καλα, ρε music και σου υπόσχομαι σύντομα να σου ‘δειξω’ και το κομμάτι – κόλλημα!🙂

  4. de masame! koitame tin allagi kai to kainourio katamata, tou skame to pio fardy mas xamogelo kai tou kleinoume to mati!
    …tha to kataktisoume gracefully, no?! Yes!😀

  5. έτσι συμβαίνει και σε μένα συχνά. όταν τα ζω τα περιγράφω στον εαυτό μου για ποστ. αλλά.. όταν είναι να τα γράψω… ας το καλύτερα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: