Αληθινοί Διάλογοι ΙΙΙ

Για πρωινό με τον Κώστα σε γειτονικό cafe. Τον τελευταίο μήνα μένουμε μαζί και εδώ και μερικές εβδομάδες είναι σα να παθαίνει μίνι εγκεφαλικά και δεν μπορεί να σταυρώσει κουβέντα χωρίς να κάνει σαρδάμ ή να πει άλλα ντ’ άλλα – λέει το μπάνιο μπαλκόνι, το λαζάνι ασλάνι – τώρα με -ι είναι, με -η, θα σε γελάσω – ξεστομίζει προτάσεις όπως τι ωραία, μυρίζει το φαί μας σπίτι και άλλα τέτοια πετυχημένα. Απέναντί μας ένας κύριος διαβάζει κυριακάτικη εφημερίδα.

Ε: Να κοίτα, εφημερίδα..την ξέχασα.
Κ: Δεν πήραμε, ε;
Ε: Αμέ, πως δε πήρα. Πάνω στο τραπέζι την άφησα.
Κ: Δε πηδιέσαι*;;

*εκ του ‘δε πετάγεσαι;’

~ από writersblokc στο 2 Δεκεμβρίου, 2009.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: