4 μικρές, άσπρες τρίχες

Άτιμο πράμα ο καθρέπτης. Σε κοιτάει στα μάτια και στα λέει χύμα, δε σου κρύβει τίποτα, δε λογαριάζει τίποτα. Είναι εκείνο το πρώτο βλέμμα του πρωινού που επιθεωρείς το είδωλό σου και εστιάζεις στα σημεία που αναγνωρίζεις ως τα λιγότερο δυνατά σου. Φυσικά και είναι ακόμα εκεί, ενισχυμένα από την επίδραση του βραδυνού ύπνου. Κάθε ατέλεια, κάθε γραμμή που ξέρεις ότι πριν μερικά χρόνια δεν ήταν εκεί. Κι αρχίζεις να αναρωτιέσαι, πότε άρχισε; Γιατί αφού όλα σου φαίνονται σαν χθες – τα παιχνίδια, η ανεμελειά, οι φίλοι, ο εαυτός σου στα 18 – τα σημάδια που βλέπεις στον καθρέπτη μαρτυρούν ότι έχουν περάσει αρκετά χρόνια; Μέχρι να ανοίξεις την βρύση, έχεις ήδη ξεκινήσει την βόλτα στο παρελθόν, τότε που ο καθρέπτης ήταν απλά ένα καθρέπτης στο μπάνιο και τίποτα παραπάνω. Ήταν εκεί για να βουρτσίζεις μάταια τα ατίθασα μαλλιά σου, να πλένεις το πρόσωπό σου και να βάζεις το τζελ flip – ή flipper, δε θυμάμαι. Ο κόσμος σου περιστρέφεται γύρω από βιβλία, ποστερ του Beverly Hills 90210, λευκώματα και M+E=LFE. Οι γραμμές στο πρόσωπό σου είναι το τελευταίο πράγμα που σ’απασχολεί και θα περάσουν 10 χρόνια για να το μετανιώσεις. Το παγωμένο νερό προς στιγμή, έχεις την εντύπωση πως σφίγγει το δέρμα κάτω από τα μάτια σου· τώρα τελευταία προσπαθείς όλο και πιο πολύ να μην εστιάζεις εκεί αλλά το βρίσκεις εξαιρετικά δύσκολο. Κάτι τέτοιες στιγμές αναρωτιέσαι αν όλα αυτά τα μικρά μπουκαλάκια και σωληνάρια στο ντουλάπι σου, τελικά κάνουν δουλειά ή όχι. Όλα αυτά τα νερά από τις πηγές και τα ενεργά συστατικά και τις oil free κρέμες – γιατί σου είπαν ότι το δέρμα σου είναι λιπαρό – έχουν αποτρέψει κάτι; Και αν ναι, αυτό δηλαδή που βλέπω είναι η βελτιωμένη εκδοχή; Δε βγάζεις άκρη και είναι και πρωί κι εσύ πρέπει να φύγεις. Περνάς βιαστικά από το μέτωπο, το οποίο είναι το μόνο σημείο που προς το παρόν δεν σε ανησυχεί και τότε ξαφνικά τις βλέπεις. Τόσο μικρές και τόσο ανεπαίσθητα παρούσες. Ανάλαφρες και αυθάδεις, αρνούνται να αναμεικτούν με τις υπόλοιπες, έχοντας πάρει ένα άσπρο χρώμα που κάνει μπαμ ανάμεσα στα κατάμαυρα μαλλιά σου. Άσπρες τρίχες. Στα 28. DNΑ; Δώρο του μπαμπα και της μαμάς; Τι σημασία έχει, ακόμα εκεί είναι, όσο κι αν προσπαθείς να τις κρύψεις. Σκουπίζεις βιαστικά το πρόσωπό σου και όσο κρύβεσαι μέσα στην πετσέτα, μένεις μόνος σου στο σκοτάδι και τότε όλα σου φαίνονται μαύρα. Το μάθημα που έχεις να πας, η δουλειά το απόγευμα, ο αυριανός καφές, τα επόμενα 10 χρόνια… όλα έχουν προδιαγεγραμμένη μοίρα κι εσύ μπορείς να την δεις εκείνα τα λίγα δευτερόλεπτα, σα να διαβάζεις χρησμό. Το είδωλό σου ξεπροβάλει απότομα μπροστά σου για να σε ξαναφέρει στο τώρα, στο σήμερα. Κι εκείνη ακριβώς η ματιά είναι που κάνει την μέρα πιο δύσκολη. Η ματιά που σου ρίχνεις εσύ, ξέροντας τι είναι εκεί που σ’ενοχλεί, ξέροντας τι είναι αυτό που ίσως κάνει τους άλλους να τους αρέσεις λιγότερο. Η απόλυτη στιγμή αλήθειας και μετά φεύγεις, γυρνόντας την πλάτη σου σε όλα αυτά, δεν έχεις ώρα για τέτοια τώρα. Η μέρα είναι γεμάτη και σε περιμένει να σε απασχολήσει, να σου πάρει μακριά αυτές τις σκέψεις. Μέχρι το επόμενο πρωί.

~ από writersblokc στο 8 Απριλίου, 2010.

15 Σχόλια to “4 μικρές, άσπρες τρίχες”

  1. Ase boy, arxisan na plithenoun ki emena oi aspres trixes, vevea den einai emfaneis alla time goes by, den to glitonoume:-) Toulaxiston eimaste akoma mia xara, den eides o Dylan kai o Brandon pws exoun ginei?:-)
    Kali ypoloipi vdomada

  2. Καλά, ότι δε το γλυτώνουμε το’ξερα, αλλά ότι θα’ψαχνα και από τώρα βαφή για να καλύψω τα άσπρα!…
    Καλημέρα και καλή συνέχεια.

  3. Είναι πολύ ωραίο να μεγαλώνεις μικρέ μου…Κι αυτό θα το καταλάβεις σε μερικά χρόνια.

  4. apla akolouthise enan apo tous basikoterous kanones pou paizoun out there….love yourself first. de mporw na pw oti ton akolouthw kata gramma…. ki emena o kathrefths ta idia mou leei. thelei practice…. poolu practice….

  5. mikre mou writer, ema8a na zw me tis aspres trixes apo ta 17 (kataramena gonidia). opote mhn frikareis.. yparxoyn kai xeirotera! Kalo sk!

  6. egw prospernaw gracefully to gray hair part, kai thetw tin erwtisi kolafo: WHO’S «E»? E?E?E?😛

  7. one-of-the-people,
    δεν έχω πρόβλημα που μεγαλώνω – και να’χα δλδ… – απλά θα ήθελα να φαίνεται λιγότερο, ίσως; Ασε που λένε οτι τα καλύτερα έρχονται, οπότε δεν έχω παρα να (τα) περιμένω. Σε μερικά χρόνια λοιπόν, θα σου πω🙂 C’est bon de te revoir.

  8. bog,
    μεγάλο θέμα ανοίγεις τώρα, την έχουμε ξανακάνει την κουβέντα και σε παλιότερο ποστ. Εχω καταλήξει τελικά στο ότι η αγάπη για τον εαυτό μας έρχεται μεγαλώνοντας, αυτότο practice που λες – ή εγώ το’χω λάθος πάλι;
    Δε θα τονε βρω αυτόν που ανακάλυψε τους καθρέπτες;…

  9. Pauline,
    που χαθηκές εσύ βρε φούσκα; Φυσικά υπάρχουν και χειρότερα, απλά είναι κάπως να βλέπεις άσπρες τρίχες στο κεφάλι σου σε μικρή ηλικία – πόσο μάλλον στα 17 σου. Είναι σα μια συνεχή υπενθύμιση ότι μεγαλώνεις και νομίζω εκεί είναι το πρόβλημα. Αλλά όσο υπάρχει η Wella men δεν ανησυχώ!

  10. vag,
    αυτό που κάθε φορά διαβάζεις between the lines, δλδ.. Τυχαίο το γράμμα, άσε που μου πήρε μερικά λεπτά να βρω το σωστό συνδυασμό, μπερδεύτηκα με το FFF και το BFFF – τότε αυτά βάζαμε, δε ξέρω τι χρησιμοποιείται σήμερα :p

  11. να’μαι κι εγώ. οι λευκές τρίχες είναι σαν τους φρονιμήτες. είναι και τα δύο επώδυνα (με διαφορετικούς τρόπους βεβαίως) αλλά χαρίζουν μια σοφία, ένα κάτι🙂

  12. Καλως τον mikronautilo. Είναι που απο φρονιμήτες δεν έχω εμπειρία, γι’αυτό μου κάθονται κάπως τα άσπρα.

    Σ’ευχαριστώ που πέρασες, ελπίζω να απολαμβάνεις την 2η υπέροχη μέρα στη σειρά και την ωραία σου θέα. Apropos, φωτογραφία τελικά έβγαλες; :p

  13. όχι, περιμένω να πάει κανείς για lunch να βρω ευκαιρία. για την ώρα το παίζω απασχολημένος, ακούω groove armada και διαβάζω blogs(γεμίζοντάς τα με πληροφορίες που οι κάτοχοί τους δεν χρειάζονται).

  14. Αδικίες. Η άσπρη τρίχα και οι γραμμές στη γυναίκα δείχνουνπως γερνάει αναπόφευκτα και γρήγορα. Στον άντρα δίνουν μια γοητεία γαμωτο, που καμιά μας δεν μπορεί να αντέξει να βλέπει. Τεσπα…. πάει κατά το: «Once upon a time, i told my wife, while she was whining about how immature i was, that men are like wine. They get better with time. Next thing i know? I find myself locked up in the cellar»

  15. Αυτο πάλι εγώ ποτέ δεν το κατάλαβα, πως δλδ μια ρυτιδιασμένη μούρη μπορεί να είναι γοητευτική. Αλλά θα μου πεις άλλο η μούρη του Μπάμπη Παπαδόπουλου και άλλη του George Clooney.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: