Νυχτερινή συνεδρία

Δε ξέρω κατά πόσο μπορεί να ακούγεται υγιές αυτό που γράφω, αλλά νομίζω αυτός εδώ ο χώρος συνδέεται συναισθηματικά με όσα μου συμβαίνουν έξω από εδώ. Το’χω ξαναπεί ότι καταλαβαίνω πως κάτι δεν πάει καλά όταν, μέρα με τη μέρα, νιώθω πιο έντονη την επιθυμία του να μπω και να γράψω αυτά που αντιλαμβάνομαι οτι με χαλάνε. Και όσο περνάνε οι μέρες και δε το κάνω, τόσο πιο πολύ μαζεύονται, γίνονται κουβάρι και μετά άντε βγάλε άκρη.

Όπως τώρα.

Από που να βάλω αρχή, τι θυμάμαι να περιγράψω και από που να τα ξεθάψω; Μου ‘ρχονται μόνο λέξεις κλειδιά: ισορροπία, επιβεβαίωση, επιθυμία, επαγγελματική αποκατάσταση, δημιουργικό block. Κάθε μια από αυτές θέλει δικό της ποστ! Κάθε μια από αυτές έρχεται με τα δικά της ερεθίσματα που, όσο πιο πολύ τα σκέφτεσαι τόσο πιο επιρρεπής γίνεσαι σε αυτά. Κάνω παύση, σταματώ για να σκεφτώ τι ήθελα να πω τότε αλλά τώρα μου φαίνονται εκτός τόπου, χρόνου και διάθεσης.

Αλλά επειδή τις τελευταίες μέρες η διάθεση φαίνεται να ανακυκλώνεται, επιστρέφω σε γνώριμα εδάφη και την λέξη κλειδί #1: ισορροπία. Εγώ στα ζώδια πολύ δε πιστεύω, αλλά όταν το σύμβολο του άστρου σου είναι μια ζυγαριά, τότε η ισορροπία – καλώς ή κακώς – παίζει μεγάλο ρόλο στο πως αντιλαμβάνεσαι τα πράγματα. Δε στο πάω φιλοσοφικά, δες το σαν jenga: ένα κομμάτι αν λείπει, πέφτει όλος ο πύργος. Πως να κάνεις τα στραβά μάτια; Πως να απομονώσεις κομμάτια και να μη τα αφήσεις να επηρεάσουν τον υπόλοιπο πύργο; Δεν είναι ρητορικές ερωτήσεις, σε ρωτάω σοβαρά γιατί εγώ μέχρι σήμερα δεν έχω καταφέρει να το κάνω. Η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι και σε κανένα σουπερ σημείο που να έχω τόσο καλή δουλειά, π.χ., που να μη με νοιάζει το συναισθηματικό κενό. Ή να αισθάνομαι ολοκληρωμένος σαν καλλιτέχνης που να παραβλέπω το γεγονός ότι δεν έχω δουλειά σχεδόν 2 μήνες τώρα. Δεν είναι ένα κομμάτι λοιπόν που λείπει από τον πύργο, είναι τα μισά θεμέλια. Και ρωτάω: υπάρχει αυτό το σημείο που όλα αυτά έρχονται και κάθονται στη ζυγαριά; Και αν ναι, ποιά ζυγίζεις περισσότερο και ποιά λιγότερο;

Νομίζω με συμφέρει να μην το ψάξω περαιτέρω το θέμα ώστε να βρω την αιτία του κακού, που με αφορμή την χθεσινή προβολή του The Mother, συνειδητοποιώ ότι είναι ίδια στα 20, στα 30, στα 65. Άσε που δε με παίρνει κιόλας, μεταξύ μας, θα βαρύνει κι άλλο η ζυγαριά. Apropos, αν την πετύχεις κάπου την ταινία, δως’ της μια ευκαρία, είναι χαμηλών τόνων αλλά με έντονα συναισθήματα.

~ από writersblokc στο 16 Μαΐου, 2010.

4 Σχόλια to “Νυχτερινή συνεδρία”

  1. έτσι και το όμορφο post σου…χαμηλών τόνων και με έντονα συναισθήματα… τι τραβάμε πρωί πρωί… καλημέρα

  2. Αστα φίλε Χρίστο… ελπίζω να μην είναι ενδεικτικό της εβδομάδας που ακολουθεί και σε μερικές μέρες να λέμε άλλα.

    Σ’ευχαριστώ για το σχόλιο, καλημέρα και καλή εβδομάδα.

  3. Ψυχαναλυτική διάθεση εεε; Πάντως την ταινία την έχω δει και είναι πολύ συμπαθητική. Παίζει και ο Creg…τι άλλο να ζητήσεις; Χαχα!

  4. Είναι το κλίμα των ημερών τέτοιο που το σηκώνει το ψυχαναλιτικό. Αλλά δε πρέπει να βγάζει και κάπου; Χμμ..
    Η ταινία βασικά είναι λίγο tricky, που λένε κι εδώ. Μπορεί να φαίνεται ότι έχει επιφανειακό θέμα, αλλά αν την παρατηρήσεις λίγο καλύτερα θα δεις ότι κρύβει το πολύ αναγνωρίσιμο συναίσθημα του να ξέρεις τι θέλεις και να συνειδητοποιείς ότι δεν μπορείς να το έχεις.

    Ελπίζω να εχεις ένα καλό σ.κ, πιο ανάλαφρο από το ποστ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: