Ένα καλό παιδί, Ροζέτα μου…

Ομολογώ πως την Rosetta Stone δε την ήξερα. Πρώτη φορά άκουσα το όνομά της πριν μερικές μέρες, σε μια συνομιλία για το ποιος είναι ο πιο εύκολος τρόπος να μάθεις μια ξένη γλώσσα – και επειδή η συνομιλία ήταν με Αμερικάνο, η εν λόγω ξένη γλώσσα ήταν τα Ελληνικά. Μου είπε λοιπόν, ότι μπορεί να μάθει ελληνικά με την Rosetta Stone, οπότε κι εγώ υπέθεσα ότι αυτή η Rosetta θα’ναι καμιά ελληνίδα γεννημένη στην Αμερική – το κακονικό της όνομα είναι Τριανταφυλλιά Πετροπούλου – λίγο γεματούλα, ξανθό μαλλί σε στυλ bob ή charleston, που πηγαίνει στα σπίτια και διδάσκει ελληνικά.  Μου φάνηκε τόσο αστείο που με πιάσαν τα γέλια – μα να σου μαθαίνει ελληνικά αυτή η Rosetta; Το γέλιο μου κόπηκε όταν μου εξήγησε ότι η Rosetta Stone είναι εταιρεία εκμάθησης ξένων γλωσσών, τύπου Linguaphone, και μάλιστα αρκετά επιτυχημένη με μετοχές στην Wall Street. Το πολύ έξυπνο motto της είναι Your natural ability. Awakened. και ανάμεσα στις γλώσσες που μπορείς να μάθεις είναι Αραβικά, Εβραϊκά, Κορεάτικα και Λατινικά.

Τον τελευταίο καιρό λοιπόν και δια αισθηματικής αφορμής, θυμήθηκα μια συζήτηση που είχα παλιότερα με φίλους, σχετικά με γκόμενες και γκόμενους και σχέσεις. Καταλήξαμε λοιπόν στο εξής: «…γιατί στο κάτω-κάτω, τι ψάχνουμε όλοι, ένα καλό άνθρωπο.» Γι’ αυτό όταν έμαθα για την εταιρεία, συνειδητοποίησα ότι αυτό που δε μπορεί να διδάξει η Rosetta σε όσους θέλουν να μάθουν Ελληνικά είναι η σημασία της φράσης καλό παιδί. Εδώ καλά – καλά δε μπορώ να το εξηγήσω εγώ, είναι από αυτές τις περιπτώσεις που το θέμα χάνεται στη μετάφραση. Δε χρειάζεται να το καταλάβεις, αυτό το πράμα το βλέπεις, το νιώθεις, το αντιλαμβάνεσαι ακόμα και απο τις πιο μικρές πράξεις. Είναι αυτό που λέμε καμιά φορα, φαίνεται ο άθρωπος· ε, ο καλός ο άθρωπος φαίνεται ακόμα πιο πολύ. Έχει κάτι που σε σκλαβώνει, κάτι που σε κάνει να θες να είσαι εντάξει απέναντί του – ειδικά δε όταν πρόκειται για αίσθημα είναι όλα αυτά και παραπάνω.

Γιατί πέρα από τα άλλα, τα εφήμερα και τα επιφανειακά, οι πιο πολλοί από εμάς θέλουν να έχουν δίπλα τους ένα καλό παιδί. Κι αυτό το καταλαβαίνεις όταν σου’ρχεται ξαφνικό, όταν έχεις συνηθίσει να προσέχεις άλλα πράγματα, όταν έχεις μάθει να μιλάς, να κοιτάς και να αντιδράς σε ερεθίσματα που μένουν στην επιφάνεια, που σταματούν στη σάρκα. Το καλό παιδί τα αλλάζει όλα αυτά. Και μαζί κι εσένα. Είναι περίπου σα το ποτέ μη λες ποτέ – και σ’αυτό το σημείο είναι που αναρωτιέσαι, εγώ είμαι έτσι ή έτσι με κάνει ο άλλος;

Όταν συναντάς έναν τέτοιο άνθρωπο και μπλέκεσαι μαζί του ίσως το θεωρείς φυσιολογικό – πόσες φορές όταν γνωρίζεις κάποιον μπορείς σχετικά εύκολα να πεις, είναι καλο παιδι; Σ’αυτούς όμως που είναι απ’ έξω η διαφορά είναι μεγάλη: όταν ξέρεις τι είναι αυτό που δεν έχεις το αναγνωρίζεις καλύτερα όταν το βλέπεις να συμβαίνει μπροστά σου. Είναι πολύ δύσκολο να μην αρχίσεις τις συγκρίσεις, κάτι που στην αρχή μπορεί να πληγώνει αλλά στο τέλος συνειδητοποιείς πως δεν πρέπει να συμβιβάζεσαι – ή ακόμα κι αν συμβιβαστείς για λίγο με την παρηγοριά της σάρκας, δε πρέπει να ξεχνάς τι αξίζεις: ένα καλό παιδί.

Τώρα συνειδητοποιώ το πόσο δύσκολη θα φανεί στη Rosetta η διαδικασία της ‘μετάφρασης’. Είναι τώρα μέρες που προσπαθώ να βρω έναν τρόπο να κλείσω αυτό το ποστ, διαβάζοντας ξανά ότι έχω γραψει και προσπαθώντας να χωρέσω κι άλλα. Να χωρέσω όλα αυτά που θυμάμαι να έχω νιώσει κατα καιρούς όταν συναντώ καλά παιδιά· τον τρόπο που φέρονται, τις πράξεις που επιλέγουν για να δείξουν ότι νοιάζονται, το πως κάνουν αυτούς που είναι γύρω τους να αισθάνονται και να αντδρούν. Νομίζω δε γίνεται με λέξεις, μάταια προσπαθώ τώρα δύο μέρες. Γι’ αυτό σου λέω Ροζέτα μου, όταν φτάσεις εκεί, στον ορισμό του καλό παιδί, γράψε απλά a good guy.

~ από writersblokc στο 23 Ιουλίου, 2010.

11 Σχόλια to “Ένα καλό παιδί, Ροζέτα μου…”

  1. δε ξέρω για σένα φίλε μου αλλά εγώ ποτέ δεν ήθελα ένα καλό παιδί. πάντα τα κολοπαιδα με προσέλκυαν σαν μαγνήτες🙂

    τώρα είμαι μ’ένα καλό παιδί που όμως ξέρει κι είναι και κολοπαίδο άμα χρειαστεί… για μένα ο τέλιος συνδιασμός.

    υγ. μπορείς να μάθεις και κινέζικα μ’αυτή την πετροπούλου;😉
    ρωτώ γιατί πολύ θέλω να μάθω να γράφω και να μιλώ αυτή τη γλώσσα

  2. Νομίζω η κατηγορία κωλόπαιδα είναι για ξεχωριστό ποστ, γιατί νομίζω ότι έχουν αρκετά κοινά με τα καλά παιδιά απλά έρχονται σε διαφορετικό ‘περιτύλιγμα’. Και είναι αυτό που ξέρεις οτι είναι καλά παιδιά αλλά δε θέλουν να το ξέρουν οι πολλοί που σε κάνει να κολλάς.

    Η Ροζέτα τα ξέρει όλα αφού διδάσκει Κινέζικα (μανδαρίνικα), Ιαπωνικά και Κορεάτικα. Διάλεξε και μάθε!

    Σ’ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο.

  3. Ναι, μπορείς να μάθεις και Κινέζικα. Πραγματικά λειτουργεί το σύστημα.

    Ένα καλό παιδί, κανείς;…

  4. Νομίζω ότι είναι πιο εύκολο να εξηγήσεις τι είναι το καλό παιδί παρά να αρχίσεις να κατονομάζεις τα καλά παιδιά. Το βλέπω περισσότερο ως συμπεριφορά παρά σαν γενικό χαρακτηριστικό. Νομίζω ακόμα και το πιο κολόπαιδο (που λέει και η amelinia) μπορεί να είναι το πιο καλό παιδί ανάλογα με τις συνθήκες και με τα άτομα που έχει απέναντί του.
    Αυτό που αξίζεις είναι μια ιστορία της προκοπής (βλέπε προηγούμενο ποστ). Όταν βρεις αυτόν/αυτήν που οι φερομόνες σας κάνουν (αμοιβαίο) πάρτυ, τότε θα είσαι πιο κοντά στο να δεις το καλό παιδί που κρύβει μέσα του. Το πρόβλημα είναι όταν οι φερομόνες σου κάνουν πάρτυ μόνες τους κι ο/η εν λόγω, θέλει απλά να περάσει την ώρα του.

    • Ομολογώ πως αυτό δεν το είχα σκεφτεί. Το ότι δλδ κάποιος που θέλει απλά να περάσει την ώρα του, δεν είναι απαραιτήτως ‘κακό παιδί’. Άρα όλα καταλήγουν στην συμπεριφορά που έχει ο ένας απέναντι στον άλλον; – το κατά πόσο είσαι σε θέση να βγάλεις το καλό παιδί σ’αυτόν που έχεις απέναντί σου. Και αν τελικά δεν κάτσει, αυτό τι σημαίνει; Ότι όντως δεν είναι καλό παιδί ή οτι εσύ δεν κατάφερες να τον κάνεις να το εκδηλώσει; Με μπέρδεψες τώρα:\

  5. Prepei an pw oti theorw pws einai kathara upokeimenikos o orismos kalo paidi. ta kritiria kai ta standrads tou kathenos basizontai oxi mono ston kuklo tou alla kai apo tis empeiries tou.

    Edw kala kala thn patame emeis me anthrwpous pou tous theoroume «kala paidia» kai sthn poreia pou tous gnwrizeis kalitera to xanoun…poso malloin duskolo einai gia thn kakomoira thn kuria Triantafullia na to balei se kaloupi 10-20 le3ewn se le3iko. ‘H se analush 15 defterolepton se kaseta! Spare the kind fat lady! O kathenas mporei na to katalabei apo monos tou!

    • Φίλε bogzi, γι’αυτό ακριβώς δεν μίλησα για κριτήρια κα standards, γιατί αυτά είναι υποκειμενικά, όντως. Το πως νιώθεις όμως όταν συναντάς τέτοιους ανθρώπους, και περισσότερο όταν μπλέκεσαι μαζί τους συναισθηματικά, νομίζω είναι αυτό που λένε universal feeling.
      Το ότι η Ροζέττα θα δυσκολευτεί, δε το συζητώ. Γι’αυτο έγραψα κι εγώ αυτο το ποστ, μπας και τη βοηθήσω αλλά δε τη βλέπω να σκοτώνεται να το διαβάσει!!

  6. Gia mia akomi fora exairetiko post.. Bravo file mou!! Eidika i perigrafi tis Triantafillias!!! se filo🙂

  7. Απ’ όοοολο το ποστ, εσύ έκανες relate με την Τριανταφυλλιά; lol ρε ελληνίδα! :p

    Σ’ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια..κι εσύ όμως δε πας πίσω! Τι νόμιζες, θα μου ξέφευγε η blogoπαρουσία σου;
    φιλιά.


  8. to vrikaaaaaaaa!!!🙂

  9. Διαφωνω διαφων διαφωνω. Κανεις δεν θελει τα καλα παιδια. Ολοι τους μαλακες ερωτευομαστε που μας κανουν τη ζωη δυσκολη. Τα καλα παιδια τα έχουμε σιγουρα. Μονο οταν παθεις κι οταν μαθεις ισως εκτιμησεις τα καλα παιδια. Που μεταξυ μας, ξερεις πολυ καλα οτι δεν υπαρχουν σε γκομενικες επαφες. Αυτη την ταμπελιτσα την κολλαμε οι υπολοιποι επειδη δεν μπορουμε να τους αποκαλεσουμε ξενερωτους.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: