Ο θαυμαστός κόσμος των πωλήσεων

Αν το αποψινό ήταν διαφήμιση, τότε σίγουρα θα ήταν αυτή της mastercard.

Μπλούζα: €34
Ψώνια με τη μητέρα: Αξία ανεκτίμητη

Της αρέσει να δοκιμάζει το ένα μετά το άλλο και δύσκολα αποφασίζει. Οπότε, περιμένωντας να τελειώσει, έπιασα μολύβι και χαρτί από το γύαλινο τραπεζάκι του μαγαζιού και άρχισα να σημειώνω τα τοπ από όσα είχα ακούσει στα 34 μαγαζιά που είχαμε μπει νωρίτερα.

Λέξεις κλειδιά

Oτιδήποτε μικρό: χρωματάκι, σχεδιάκι, ντραπεδάκι, τοπάκι, βολανάκι, δαντελίτσα, πανάκι
Νέες λεξεις – υφάσματα:  ακάρ, αστρακάρ, ζορζέτα

Ατάκες
who is who: Π (πωλήτρια), Μ (μητέρα), W (εγώ)

Αναγνωριστική
Π: Χρωματάκι φοράμε;

Εναλλακτική
Μ: Ψάχνω μια μπλούζα κάπως καλή.
Π: Tι χρώμα, θέλετε άσπρη;
Μ: Όχι… είμαι άσπρη στο πρόσωπο και δε μου πάνε.
Π: Ασπρόμαυρη;

Eπιτακτική
(η μητέρα έχει δοκιμάσει μια μπλούζα με χαμηλό λαιμό και απο μέσα φαίνεται η τιράντα)
Π: Αγνοήστε μου το μακρύ φανελάκι από μέσα.

Με σιγουριά:
Μ: Και πάει αυτό το χρώμα με μαύρο παντελόνι που θέλω να το φορέσω;
Π: Απόλυτα, μα έτσι το έχω συνδυάσει κι εγώ στην κούκλα.

Της μούγγας:
(η μητέρα είναι στο δοκιμαστήριο. Επίσης, γενικά, δεν ακούει καλά)
Π: Δεν είστε και πολύ του εφαρμοστού,ε;
Μ:
W: Όπως δεν είναι και πολύ της ακοής.
Π:

Tου ουράνιου τόξου
Π1: Και το Πάσχα θα το βάλεις αυτό.
Π2: Eίναι διαχρονικό ρούχο.
Π1: Πάει με μπλε, με κυπαρισσί, με καφέ…
Π2: …με όλα τα χρώματα.

Της πιάτσας:
Π: Έχετε φωτεινά μαλλάκια, αυτό βάλε χαρά μου.

Της κοινωνικής λειτουργού:
Π: …εγώ θέλω να ντύνω τον κόσμο με ότι του πάει, αλήθεια σας λέω…

Disclaimer: η φωτογραφία είναι από το άρθρο της LiFo «H παράδοξη αντοχή της αθηναϊκής μπουτίκ. Τελικά, το μεγάλι ψάρι τρώει πάντα το μικρό;».

~ από writersblokc στο 6 Ιανουαρίου, 2011.

5 Σχόλια to “Ο θαυμαστός κόσμος των πωλήσεων”

  1. Ευτυχώς δεν έχω τέτοια θέματα με την μητέρα μου!

    • Βασικά ούτε εγώ έχω, αναγκαστικά λόγω απόστασης, αλλά την πάω με το αμάξι οπότε την συνοδεύω κιόλας. Αν θες δικαιολογία θα σου έλεγα οτι περνάμε χρόνο μαζί, αλλά πραγματικά έχει φάση, κυρίως γιατί είναι φάση άτομο και γελάμε.
      Ελπίζω να είχες καλές γιορτές.

  2. siga pou tha paw me th mana mou gia psonia! xaxaxaaaxax ola ta $$$ to port!

    • Η αλήθεια είναι ότι ούτε εγώ θα πήγαινα για ψώνια μαζί σου😮 Aστειάκι. Ντάξει, δεν θα έλεγα οτι είναι οτι πιο σύνηθες, αλλά καμιά φορά μπορεί να ειναι οκ. Μέχρι που μπορεί να το φχαριστηθείς μη σου πω!

  3. Εμένα η μάνα μου κάποιες φορές με λέει γυαλαμπούκα.
    Ήταν καλές οι γιορτές, ένα πνεύμα αισιοδοξίας πνέει στην ατμόσφαιρα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: