Το Μισό του Μισού

If Tom had learned anything, it was that you can’t describe great cosmic significane to a simple earthly event. Coincidence; that’s all everything really is. Nothing more than coincidence. Tom had finally learned there are no miracles. There is no such thing as fate. Nothing is meant to be. He knew […]

Ας ξεκαθαρίσουμε ένα πράγμα: δεν πιστεύω ότι μια ταινία μπορεί να σου αλλάξει τη ζωή. Αλλοίμονο αν κάτι τόσο σημαντικό βασιζόταν σε αυτόνομα καρέ σελιλόιντ, που ο μόνος λόγος που βγάζουν νόημα’ είναι γιατί σε κάνουν να νομίζεις ότι κινούνται. Μια ταινία όμως μπορεί να σου δείξει τα πράγματα όπως εσύ αρνείσα να τα δεις, να βγάλει στην επιφάνεια ότι είσαι και όσα πιστεύεις και να βάλει σε εικόνες αυτά που κατά καιρούς έχεις δοκιμάσει, έχεις κάνει ή έχεις αποτύχει. Νομίζω ότι από χθες το βράδυ, αυτή η ταινία για ‘μένα θα είναι το 500 days of Summer.

Εν ολίγοις, τι δεν είναι: κωμωδία/κομεντί, βαθυστόχαστο μελόδραμα, ιστορία αγάπης. Γιατί όπως λέει και η Summer, there is no such thing as love, it’s fantasy. Που για κάποιον σα και ‘μένα κάτι τέτοιο είναι ανήκουστο, σχεδόν βλάσφημο. Όπως ο Tom, έτσι κι εγώ έχω ‘καεί’ από την κουλτούρα του Έρωτα: τα τραγούδια, τις μουσικές, τα βιβλία, τα ποιήματα, τις ταινίες με όλα αυτά τα ζευγάρια που ζουν happily ever after και που σε κάνουν να πιστεύεις οτι υπάρχει αυτός ο Έρωτας, ότι κάπου εκεί έξω είναι υπάρχει αυτό το Άλλο Μισό, αυτός ο Ένας.

Το να ζεις όλη σου τη ζωή με την πεποίθηση ότι «δεν θα είσαι ποτέ πραγματικά ευτυχισμένος μέχρι να βρεις τον Έναν«, μπορεί να σου κάνει μεγάλη ζημιά. Αφενός γιατί δε το συνειδητοποιείς και αφετέρου γιατί οτιδήποτε εμφανίζεται καλύτερο από το συνηθισμένο, στα μάτια σου φαίνεται ως το ιδανικό. Ακόμα και τα πιο απλά πράγματα αποκτούν άλλη σημασία και από απλές συμπτώσεις γίνονται σημάδια: μαθαίνεις ότι και σε εκείνη αρέσουν οι Smiths ή ότι διαβάζετε το ίδιο βιβλίο και ξαφνικά οι πιθανότητες να έχεις βρει τον Έναν αυξάνονται κατακόρυφα. Αλλά τα προβλήματα δε σταματούν εδώ. Όσα περισσότερα πράγματα/σημάδια ανακαλύπτεις τόσο πιο πολύ ‘κολλάς’, πείθεις τον εαυτό σου ότι κάπως έτσι πρέπει να είναι ο Έρωτας και στο τέλος είσαι πια σίγουρος ότι για να έχεις βρει κάτι τόσο καλό δε μπορεί, θα’ναι γραφτό.

Σ’αυτό το σημείο λοιπόν, η ταινία κάνει μια πολύ σωστή παρατήρηση την οποία και αναπαριστά με πολύ ιδιαίτερο τρόπο. Όσο εσύ είσαι απασχολημένος με τα μικρά τελετουργικά του έρωτα, αδυνατείς να δεις τα πραγματικά σημάδια που μαρτυρούν ότι ίσως τελικά αυτός ο ‘Ενας να μην είναι ο δικός σου Ένας. Γιατί μπορεί όντως να πιστεύεις και στον έρωτα και την αγάπη και στο Άλλο Μισό. Το κυριότερο όμως είναι αν εσύ είσαι αυτό που λείπει απ’αυτό το Άλλο Μισό.

Παρακολουθώντας την ταινία, όλα αυτά ξετυλίγονται μ΄ ένα τρόπο απλό, σχεδόν αληθινό, δίχως να πασπαλίζονται στιγμή με τη ζάχαρη της ρομαντική κομεντί. Ακόμα και οι πιο τρυφερές στιγμές είναι δοσμένες μέσα από ‘πραγματικά’ μάτια που βλέπουν και τα καλά και τα κακά και τα άσχημα. Η πιο χαρακτηριστική από αυτές, ντυμένη με την απίστευτη μουσική της Regina Spektor, θα σου θυμίσει όλες τις φορές που είχες σκεφτεί τι θα πεις, τι θα κάνεις, είχες φτιάξει ένα σκηνικό γεμάτο προσδοκίες οι οποίες στο τέλος διαψεύονται από την πραγματικότητα με τον χειρότερο τρόπο.

Δε μπορώ να βρω κατάλληλο επίλογο. Όπως και δε μπορώ ακόμα να καταλάβω αν όλα τα παραπάνω ορίζονται, ελέγχονται και εκτελούνται απ’ αυτό που λένε ‘το γραμμένο΄ ή είναι απλά συμπτώσεις. Τίποτα παραπάνω από συμπτώσεις. Θα μου πεις αν οι συμπτώσεις οδηγήσουν σε happy end,  σε  happy life αυτό δε σου φτάνει; Ναι, υποθέτω πως ναι… Άλλωστε, όπως λέει και η Regina Spektor, no one has it all.

Σχετική βιβλιογραφία:

Ο 1

~ από writersblokc στο 20 Σεπτεμβρίου, 2011.

6 Σχόλια to “Το Μισό του Μισού”

  1. Την έχω κατεβάσει καιρό τώρα και όλο το αναβάλω για αύριο να την δω ..
    Νομίζω οτι με έπεισες το «αύριο» να γίνει «τώρα»!!!

    • Βεβαίως και να γίνει τώρα και πολύ το άργησες μη σου πω! Είμαι ήδη στην 2η φορά και κάτι μου λέει πως σύντομα θα πάω για την 3η. Ελπίζω να σου αρέσει και όταν την δεις πέρνα να μου πεις πως σου φάνηκε.

  2. Καταχαίρομαι που είδες την ταινία! Είναι του συγκλονισμού, for real!

    Mega hug from down under… (i.e. La Grèce)🙂

  3. super η ταινία , του συγκλονισμού indeed!🙂
    Mε πέτυχε ακριβώς πάνω στη φάση..
    Εγώ πάντως πιστεύω στην τύχη..
    και «αν» το καλοσκεφτείς..
    Ένα «αν» ίσως άλλαζε πολλά!
    Take care!
    Φιλιά!

    • Φυσικά και αλλάζει πολλά: όπως ειπε και η Summer, αν δεν ήταν σ’αυτό το καφέ, αν πήγαινε 10′ αργότερα, αν δε διάβαζε αυτό το βιβλίο;.. είναι όλα αυτά τα μικρά αν.. που οι συνέπειες τους είναι τεράστιες αφού κάθε εκδοχή έχει και διαφορετικό τέλος – μέλλον που φυσικά δε μαθαίνεις ποτέ. Ουφ, μπέρδεμα…
      Χαίρομαι πολύ που σ’αρεσε πάντως🙂 Καλή εβδομάδα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: