Το καλοκαίρι που δεν έζησα

Λίγα πράγματα ελληνικά έχω κρατήσει μέσα μου. Το καλοκαίρι είναι ένα από αυτά.

Και χαίρομαι.

Χαίρομαι που έξω απ’το παράθυρό μου, βλέπω τα φύλλα του ψηλού δέντρου να ανακατεύονται ευχάριστα από τον δροσερό αέρα – πόσα καλοκαίρια μου δεν έχουν ντυθεί με αυτό τον ήχο.

Χαίρομαι που οι γείτονες από κάτω έχουν μονίμως ανοικτή μία μαύρη ξαπλώστρα στην βεράντα τους. Είναι απ’αυτές με το κυψελωτό ύφασμα, που όταν κάθεσαι πολλές ώρες αφήνει στο δέρμα σου το ίδιο σχέδιο. Tο νιώθεις στα ακροδάχτυλά σου όταν καθαρίζεις απ’τα χέρια σου την άμμο.

Χαίρομαι που μπορώ ακόμα να φανταστώ πως είναι να μαζεύεσαι γύρω απ’το τραπέζι για φαγητό, μετά το πρωινό μπάνιο στη θάλασσα. Πόσο γλυκός και ελαφρύς είναι ο μεσημεριανός ύπνος, πάντα με παράθυρα ανοικτά. Πόσο ευχάριστα το σούρουπο ακολουθείς τα ίδια βήματα πίσω στην παραλία.

~ από writersblokc στο 22 Ιουλίου, 2012.

3 Σχόλια to “Το καλοκαίρι που δεν έζησα”

  1. Αχχχ κάπως έτσι είναι η μυρωδιά του Καλοκαιριού.. οι στάμπες που σου αφήνει και τις περιμένεις κάθε χρόνο..🙂
    Καλή συνέχεια στο ελληνικό Καλοκαίρι!

    • Και το παράδοξο είναι πως όλες αυτές τις σκέψεις και αναμνήσεις τις προκάλεσε η πρώτη καλή μέρα στο Λονδινο μετά από σχεδόν 2 μήνες βροχής και γκρίζου. Και το βρετανικό καλοκαίρι μια χαρά είναι αλλα το ελληνικό – λόγω DNA – έχει άλλη χάρη.

      Καλή εβδομάδα και καλή συνέχεια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: