Πόλη/Κούκλα

ath3

Κατά καιρούς, παθαίνω διάφορα κολλήματα, που κρατάνε αρκετά ώστε να γίνουν συνήθεια και μέχρι να το πάρω χαμπάρι έχουν γίνει εμμονή. Συνήθως έχουν να κάνουν με πράγματα που ανακαλύπτω αρκετό καιρό αφού όλοι οι άλλοι τα έχουν ξεχάσει. Και συνήθως αυτά τα ‘πράγματα’ είναι ελληνικές, τηλεοπτικές σειρές.

Το πρώτο κόλλημα ήταν τα Υπέροχα Πλάσματα – πρώτοι μήνες στο Λονδίνο, λιγοστές παρέες, η ελληνική τηλεόραση ήταν ο πιο εύκολος και άμεσος τρόπος για παρέα και συντροφιά που την ένιωθα πολύ γνωστή και οικεία.  Από τότε έχει περάσει αρκετός καιρός και ευτυχώς παρέες έχω κάνει, αλλά εξακολουθώ να κολλάω που και που. Το τελευταίο κόλλημα ήταν με τις Κούκλες, που πολύ αμφιβάλλω αν την έχει ακούσει ή δει κάποιος άλλος αυτή τη σειρά. Κυρίως γυναικεία, ενίοτε αστεία αλλά κυρίως πολύ αθηναϊκή.

ath2

Ανάμεσα στις σκηνές, πετάγονταν πλάνα από μια πόλη που έχω ζήσει τόσο όσο για να την μάθω αλλά χωρίς να παραγνωριστούμε, να την περπατήσω χωρίς να με ταλαιπωρήσει και τέλος να την αγαπήσω χωρίς να μ’απογοητεύσει. Μέσα απ’τα πλάνα αυτά, έβλεπα μια Αθήνα έτσι όπως την είχα μάθει: αποσπασματικά και με εικόνες απ’τα πιο αγαπημένα μέρη. Από ψηλά φαίνεται σαν μια άναρχη πόλη φτιαγμένη από μπετόν. Δεν ξεχωρίζει για κάτι το ιδιαίτερο και σίγουρα δε φαίνεται όμορφη. Αν κάνεις ‘ζουμ’ όμως, αν πλησιάσεις και κοιτάξεις λίγο πιο κοντά στο εσωτερικό της, θα δεις όλα αυτά που την κάνουν ξεχωριστή και γνώριμη σε όσους την έχουν ζήσει έστω και για λίγο.

ath

ath4

ath5

Οι πολυκατοικίες, τα στενά, οι γειτονιές, οι πλατείες…όλα έχουν έναν χαρακτήρα πολύ αστικό, σαν τέλεια παραδείγματα της ζωής στην πόλη. Και ναι, ξέρω καλά, πως αν ζούσα εκεί, αν η δουλειά και η καθημερινότητά μου ήταν σ’αυτή την πόλη, τότε ίσως να είχα τελείως διαφορετική άποψη. Γι’αυτό θέλω η σχέση μου με την Αθήνα να μην αλλάξει. Γιατί θέλω να περπατάω την Πανεπιστημίου και να χαίρομαι που επέστρεψα. Να κατεβαίνω τα σκαλοπάτια από την Βουλή προς την Ερμού και να χαζογελάω γιατί θυμάμαι πόσες φορές έχω δει αυτή την εικόνα στις ειδήσεις. Να περπατάω στην Πλάκα και να χάνομαι στα σοκάκια, κατασκοπεύοντας κήπους πίσω από ψηλές, σιδερένιες πόρτες.  Να κοιτάω αρχαίες πέτρες και να σκέφτομαι ιστορία, όχι ερείπια. Γιατί θέλω να κοιτάω την Ακρόπολη και να θυμάμαι ότι ελληνικό έχω κρατήσει μέσα μου.

Γι’αυτό θέλω η σχέση μου με την Αθήνα να είναι πάντα σα την πρώτη φορά.

~ από writersblokc στο 22 Ιανουαρίου, 2013.

5 Σχόλια to “Πόλη/Κούκλα”

  1. Δεν τις έχω δει αυτές τις σειρές..
    Αλλά για την Αθήνα καλά τα λες, όταν πηγαίνω είναι σαν την πρώτη φορά..

    • ‘Ντάξει, για τις Κούκλες δε χάνεις και τίποτα, αλλά τα Υπέροχα Πλάσματα είναι πραγματικά υπέροχα. Την συνιστώ ανεπιφύλακτα. Αν κάνεις μια έρευνα ονλαιν θα την βρεις εύκολα.

  2. ws sinithws tha sou grapsw se asxeti anartisi. Se skeftomoun proxtes kai perasa na dw ti kaneis :-))))

    • Καλώς τηνε, καλά έκανες, χαίρομαι🙂 Σορυ για το delay αλλά που καιρος για blog.. Όλα καλά, ή σχετικά καλά – αλλά λιγότερο και άλλα περισσότερο αλλά ακόμα στο Λόντον. Εσύ; Την τελευταία φορά – πριν χρόοονια – θυμάμαι ήσουν Μυτιλήνη. Ακόμα εκεί ή έφυγες;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: